Οι δολοφονίες Ελλήνων εφοπλιστών που έμειναν στην ιστορία | Ζυγομαλάς, Τεργιάζος, Περατικός, Καρνέση

Οι δολοφονίες Ελλήνων εφοπλιστών που έμειναν στην ιστορία | Ζυγομαλάς, Τεργιάζος, Περατικός, Καρνέση

Οι δολοφονίες Ελλήνων εφοπλιστών που έμειναν στην ιστορία | Ζυγομαλάς, Τεργιάζος, Περατικός, Καρνέση

Η τριπλή δολοφονία που έγινε τη Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου στα γραφεία της ναυτιλιακής εταιρείας European Product Carriers συντάραξε τους πάντες.

Η Μαρία Καρνέση, ο Αντώνης Βλασσάκης και ο καπετάνιος Ηλίας Κουκουλάρης, έπεσαν νεκροί από τα πυρά που άνοιξε εναντίον τους, ο στενός συνεργάτης της οικογένειας και της εταιρείας Αντέλ Αριστείδης Ελ Μπουράι, ο οποίος στη συνέχεια αυτοκτόνησε.

Η Μαρία Καρνέση και ο γαμπρός της, Αντώνης Βλασσάκης ήταν οι βασικοί μέτοχοι της ναυτιλιακής εταιρείας και οι αστυνομικοί που ανέλαβαν την προανάκριση αναζητούν το κίνητρο 76χρονου Άριστείδη – Άρη, που τον οδήγησε σε αυτή την ενέργεια και την αυτοκτονία του.

Ο Ηλίας Κουκουλάρης πυροβολήθηκε στην προσπάθεια του να αφοπλίσει τον Αιγύπτιο δολοφόνο.

Στο χώρο της ναυτιλίας έχουμε περιορισμένες δολοφονίες Ελλήνων εφοπλιστών. Να θυμίσουμε την δολοφονία του Θεοδόση Ζυγομαλά, του Λεωνίδα Τεργιάζου και του Κωστή Περατικού από την “17 Νοέμβρη”.

Βέβαια, έχουμε και ηχηρές αυτοκτονίες, όπως του Γιώργου Γρέγου – Μουργινάκη, το 1998 σε ηλικία 40 ετών και του Παντελή Σφηνιά, το 2000,που έγιναν για λόγους ευθυξίας.

Αλλά ας θυμηθούμε τα τραγικά περιστατικά.

Ο Θεοδόσιος Ζυγομαλάς ( – 1916) ήταν γιος του Μικέ Ζυγομαλά. Οι ρίζες της οικογένειας του χάνονται στο Βυζάντιο, όμως γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Χίο. Εφοπλιστής ο πατέρας, οι θείοι και τα αδέλφια.

Ο Χιώτης εφοπλιστής είχε τραγικό τέλος. Τον δολοφόνησε ένας πλοίαρχος από το Βροντάδο, ονόματι Ν. Μπρίλης, ο οποίος πλοιάρχευε στα πλοία του Θ. Ζυγομαλά, επειδή αρνήθηκε το 1916 να του εξαργυρώσει τις μετοχές που του είχε δώσει τα προηγούμενα χρόνια, σε αντάλλαγμα της εργασίας που είχε σε πλοία της εταιρείας.

Η εταιρεία χρεοκόπησε και τα περιουσία του Θ. Ζυγομαλά βγήκε στο σφυρί. Μάλιστα, το αρχοντικό του, που χτίστηκε το 1888, με επιρροές και τάσεις από την Ευρώπη παρά το γεγονός ότι την εποχή εκείνη το νησί ήταν υπό τουρκικό ζυγό, το αγόρασε το 1916 ο Μιχάλης Λιβανός. Το 1947 ο Γιώργος Λιβανός το έδωσε προίκα στην Ευγενία Λιβανού και πέρασε στην οικογένεια Παπαστράτου για να καταλήξει το 2006 στον εφοπλιστή Παναγιώτη Τσάκο.

Ο Θεοδόσης Ζυγομαλάς είχε την έμπνευση να εκδώσει μετοχές σε συγγενείς, φίλους και στους ναυτικούς του. Όμως και αυτό το εγχείρημα δεν είχε θετική κατάληξη. Η πτώση της ναυλαγοράς και η απομείωση της αξίας των πλοίων τον οδήγησε στην πτώχευση και στο να βρει τραγικό θάνατο.

Θύμα του ανταγωνισμού ήταν και ο εφοπλιστής Λεόντιος Τεργιάζος και δολοφόνος ο επίσης εφοπλιστής Σπύρος Τυπάλδος. Ο Λ. Τεργιάζος ήταν πρόεδρος της Ένωσης Εφοπλιστών Επιβατηγών Πλοίων από τις 11 Δεκεμβρίου 1935 και συμμετείχε ως μέλος στο διοικητικό της συμβούλιο από τον Δεκέμβριο του 1930.

Λεόντιος Τεργιάζος

Ο Κεφαλλονίτης εφοπλιστής φυλακίστηκε, αλλά με τον ερχομό των Γερμανών κατακτητών το 1941 αποφυλακίστηκε. Οι οικονομικές διαφορές ήταν και σε αυτή την περίπτωση η αιτία της δολοφονίας. Βέβαια, η μοίρα επιφύλαξε τραγικό τέλος στους αδελφούς Τυπάλδου.

Στις 7 Νοέμβριο του 1936, ο Σπύρος Τυπάλδος 1936 σκότωσε τον εφοπλιστή Λεόντιο Τεργιάζο της “Πατριωτικής Ακτοπλοίας” για οικονομικές διαφορές. Ο Λ. Τεργιάζος ήταν εφοπλιστής, καταγόμενος από την Κωνσταντινούπολη και ασχολείτο και με το εμπόριο γαιανθράκων.

Ο Λεόντιος Τεργιάζος που είχε προμηθεύσει γαιάνθρακες τον Σπύρο Τυπάλδο και οι οφειλές ανέρχονταν σε 1.400.000 δραχμές, προχώρησε σε κατάσχεση του πλοίου “Αμβρακικός” του Τυπάλδου και ο πλειστηριασμός είχε προγραμματιστεί για την Κυριακή 8 Νοεμβρίου 1936.

Την παραμονή, δηλαδή στις 7 Νοεμβρίου, ο Σπύρος Τυπάλδος πήγε με επιθετικές διαθέσεις στο γραφείο του Τεργιάζου για να του ζητήσει αναβολή του πλειστηριασμού.

Τότε, ο εξαγριωμένος Τυπάλδος, έβγαλε το περίστροφο του και πυροβόλησε τον Τεργιάζο στην καρδιά, ο οποίος μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Σε εκείνο το περιστατικό πυροβολήθηκε και ο κλητήρας του γραφείου του Τεργιάζου.

Όμως, το 1941 με τον ερχομό του Γερμανών, ο Τυπάλδος αποφυλακίστηκε παρά το γεγονός ότι δεν είχε εκτίσει την ποινή του.

Την Τετάρτη 28 Μαΐου 1997, στις 17.15 μ.μ. , δολοφονήθηκε ο εφοπλιστής Κωστής Περατικός, 42 ετών, έξω από τον κινηματογράφο “Ολύμπικ”, την ώρα που πήγαινε να πάρει το αυτοκίνητο του από το πάρκινγκ.

Στη συμβολή των οδών Φίλωνος και Φιλελλήνων, κοντά στο λιμάνι του Πειραιά, τρεις ένοπλοι περικύκλωσαν και πυροβόλησαν από κοντινή απόσταση τον εφοπλιστή που περπατούσε για να πάει στο αυτοκίνητό του.

Ο Κ. Περατικός εξέπνευσε στο Τζάνειο Νοσοκομείο όπου διεκομίσθη. Στο σημείο της δολοφονίας βρέθηκαν τέσσερις κάλυκες και δύο βολίδες από σφαίρες των 45 χιλιοστών. Οι δράστες χρησιμοποίησαν τρία κλεμμένα αυτοκίνητα για να διαφύγουν, μεταξύ αυτών και ένα ταξί.

Ο ένας τον πυροβόλησε 5-6 φορές με ένα 45άρι και του πήρε τον φάκελο που κρατούσε. Ο Κωστής Περατικός σωριάστηκε στο έδαφος μέσα σε μια λίμνη αίματος. Αμέσως μετά την επίθεση, οι δύο ένοπλοι κατευθύνθηκαν προς την οδό Φιλελλήνων, όπου τους περίμενε παρκαρισμένο ένα φορτηγάκι, μάρκας Mitsubishi, μέσα στο οποίο βρίσκονταν συνεργός τους. Το αυτοκίνητο συμπτωματικά, παρά την προετοιμασία που είχαν κάνει, δεν πήρε μπροστά.

Ο φύλακας του Τμήματος Μεταγωγών, που ήταν σε κοντινή απόσταση, πλησίασε τους τρεις άγνωστους και τους φώναξε να παραδοθούν. Εκείνοι βγαίνουν από το φορτηγάκι και με ψυχραιμία πυροβόλησαν με ένα 38άρι εναντίον του για εκφοβισμό, προχωρώντας παράλληλα προς την οδό Χαριλάου Τρικούπη. Φθάνοντας εκεί και ενώ ο αστυνομικός τούς παρακολουθεί ακόμη, σταματούν ένα διερχόμενο ταξί, έβγαλαν έξω τον οδηγό και την πελάτισσα και διέφυγαν με το ταξί.

Κωστής Περατικός

Ανεβαίνοντας την οδό Κανθάρου οι άγνωστοι έφθασαν δύο στενά πιο πάνω, στη Λεωφόρο Ηρώων Πολυτεχνείου. Εκεί, έξω από το ξενοδοχείο «Σαβόι», άφησαν το ταξί και επιβιβάστηκαν σε ένα κόκκινο Opel με κλεμμένες πινακίδες. Περίπου 500 μέτρα πιο κάτω, οι δράστες εγκαταλείπουν και το δεύτερο όχημα και τα ίχνη τους χάθηκαν.

Ο Κωστής Περατικός, εν τω μεταξύ, είχε μεταφερθεί με ασθενοφόρο στο Τζάνειο Νοσοκομείο. Οι γιατροί απλά διαπίστωσαν το θάνατό του. Ο εφοπλιστής έφερε επτά τραύματα: ένα στη δεξιά μασχάλη, δύο στο αριστερό ημιθωράκιο, δύο στον αριστερό βραχίονα, ένα στον δεξιό γλουτό και ένα στον δεξιό μηρό.

Επίσης, να αναφέρουμε και την απόπειρα δολοφονίας του εφοπλιστή Κώστα Ι. Αγαπητού που έγινε το βράδυ της 12ης Ιουλίου 1998, στη συμβολή των οδών, Αιγάλεω και Ακτής Κονδύλη, η οποία συνδέθηκε με την κόντρα δύο οικογενειών και κατηγορήθηκε ο Βαγγέλης Βεντούρης, ότι ήταν εκείνος που του έριξε έξι σφαίρες στο πρόσωπο και στο στήθος.

Ωστόσο, ο Βαγγέλης Βεντούρης, αθωώθηκε αργότερα, γιατί είχε ακλόνητο άλλοθι.

Είχε τρεις φίλους του που διαβεβαίωσαν ότι εκείνη την ώρα ήταν μαζί στο σπίτι του και παρακολουθούσαν τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου, μεταξύ της Γαλλίας και της Βραζιλίας 3-0, αλλά και τη μαρτυρία του μεταφορέα της πιτσαρίας, ότι όταν πήγε την παραγγελία, ήταν στο σπίτι. Υπενθυμίζεται ότι ο Βαγγέλης Βεντούρης, κλείστηκε για 95 ημέρες στην φυλακή, ως βασικός ύποπτος.

Είχαμε ακόμη μία ακόμη δολοφονία, του ναυλομεσίτη Βασίλη Χούπη που ασχολείτο και με την πλοιοδιαχείριση πλοίων.

Την Πέμπτη 24 Ιουνίου του 2010 έφυγε από το σπίτι του για ένα ραντεβού με τον δικηγόρο του όπως είπε στην οικιακή βοηθό. Λίγα λεπτά αργότερα τον δολοφόνησαν με τρεις σφαίρες μέσα στο πολυτελές τζιπ του, μάρκας μερσεντές έξω από το εγκαταλελειμμένο στρατόπεδο της Αεροπορίας στην Ριτσώνα. Το πτώμα βρέθηκε σε ύπτια θέση σκεπασμένο με μια παιδική κουβέρτα που υπήρχε στο αυτοκίνητο για να μην τραβήξει τα βλέμματα των διερχομένων.

Βασίλης Χούπης

Η δολοφονία αποκαλύφθηκε τέσσερις μέρες μετά. Συγγενείς και φίλοι του Βασίλη Χούπη δήλωσαν στην Αστυνομία ότι εκείνη την ημέρα είχε ραντεβού με ένα φίλο και συνεργάτη του, με τον οποίο είχε οικονομικές διαφορές, ύψους 2 εκατομμυρίων ευρώ, ο οποίος “παρά τις επίμονες προσπάθειες του δεν του τα επέστρεφε”.

Ο φίλος και συνεργάτης παραπέμφθηκε σε δίκη, αλλά την Τετάρτη 12 Μαΐου του 202, το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Εύβοιας, αθώωσε 53χρονο κουμπάρο, φίλο και συνεργάτη του Π.Κ.για τον φόνο, αλλά καταδικάστηκε για υπεξαίρεση σε βάρος του Β. Χούπη, 1 εκατομμυρίου ευρώ σε 5 χρόνια φυλάκιση, η οποία ήταν εξαγοράσιμη με 5 ευρώ την ημέρα και με δοσοποίηση και αφέθηκε ελεύθερος.

Ο Κάρλος Μαυρολέων

Να υπενθυμίσουμε και τον θάνατο του γόνου μιας εφοπλιστικής οικογένειας που για δεκαετίες έχει την έδρα της στο Λονδίνο, του Κάρλος Μαυρολέων.

Ο Κάρλος Μαυρολέων, που γεννήθηκε το 1958, μετέβη το 1979 στο Αφγανιστάν για να πολεμήσει τους Σοβιετικούς εισβολείς, στο πλευρό των Ταλιμπάν και των Μουτζαχεντίν.

Το 1991 άρχισε συνεργασία με το αμερικανικό δίκτυο CBS και περιέγραψε τραγικά γεγονότα σε εμπόλεμες περιοχές, στη Σομαλία, στη Ρουάντα, στο Ιράν,.

Τον Αύγουστο του 1998 του ανατίθεται για λογαριασμό της εκπομπής 60minutes μια αποστολή στο Πακιστάν με σκοπό να βρει τον περιβόητο Οσάμα Μπιν Λάντεν και να του πάρει συνέντευξη.

Στις 23 Αυγούστου ο Κάρλος Μαυρολέων έφτασε στην πόλη Πεσαβάρ του Πακιστάν, μια πόλη που συνορεύει με το Αφγανιστάν. Δύο μέρες αργότερα όμως, στην προσπάθειά του να προσεγγίσει ένα στρατόπεδο στην πλευρά του Αφγανιστάν, συλλαμβάνεται από Πακιστανούς μυστικούς πράκτορες ως ύποπτος για κατασκοπεία, αλλά αφήνεται ελεύθερος.

Κάρλος Μαυρολέων

Στις 27 Αυγούστου 1998, λίγα 24ωρα μετά την περιπέτειά του και ενώ ο παραγωγός του δεν εντοπίζει σημείο ζωής του δημοσιογράφου, ο Κάρλος Μαυρολέων θα βρεθεί νεκρός στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του από υπερβολική δόση ναρκωτικών, όπως ανέφεραν οι τοπικές αρχές και ο ιατροδικαστής.

Η τραγική είδηση έφτασε στην οικογένεια που, αλλά όλοι θεωρούν βέβαιο ότι δολοφονήθηκε.

Τέλος, στις 29 Σεπτεμβρίου 2012, ένας γόνος εφοπλιστικής οικογένειας αυτοκτόνησε, σε ηλικία 55 ετών, μέσα στο δωμάτιο του, ενώ προηγουμένως είχε κόψει σε λωρίδες, χαρτονομίσματα του ευρώ, δολάρια, ακόμα και λίρες Αγγλίας, αξίας 500.000 δολαρίων. Αφού τα κατέστρεψε κόλλησε το πιστόλι στο κεφάλι του και πάτησε την σκανδάλη.

Οι αστυνομικοί τον βρήκαν νεκρό μέσα σε μια λίμνη αίματος. Τότε, ειπώθηκε και γράφηκε ότι κατέστρεψε τα χαρτονομίσματα σε μια ένδειξη αποστροφής που είχε για το χρήμα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *