Το «μπλόκο» του Τραμπ στις ξένες λαμαρίνες και το ναυτιλιακό θρίλερ | Η «διπλωματία της πίεσης» και το στοίχημα των ναυπηγικών επενδύσεων

Το «μπλόκο» του Τραμπ στις ξένες λαμαρίνες και το ναυτιλιακό θρίλερ

Η πρόθεση του Αμερικανού προέδρου να επιβάλει οριζόντιο τέλος σε κάθε πλοίο ξένης ναυπήγησης που προσεγγίζει τις ακτές των ΗΠΑ έχει προκαλέσει παγκόσμιο σεισμό στην ποντοπόρο ναυτιλία. Το σχέδιο αυτό φαίνεται πως αποτελεί υπολογισμένο ελιγμό που στοχεύει στην αναγκαστική «ανάσταση» των αμερικανικών ναυπηγείων. Μου λένε πως το δίλημμα που αντιμετωπίζει η αγορά είναι εφιαλτικό, καθώς η χρέωση που σχεδιάζεται απειλεί να καταστήσει τα ταξίδια προς την άλλη πλευρά του Ατλαντικού οικονομικά ασύμφορα. Για τους πλοιοκτήτες και τους ναυλωτές, η εξίσωση μοιάζει αδύνατη, με τον κίνδυνο να ανοίξει ένας κύκλος αντιποίνων στο διεθνές εμπόριο να είναι πλέον ορατός.

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

Η «διπλωματία της πίεσης» και το στοίχημα των ναυπηγικών επενδύσεων

Το Διεθνές Ναυτιλιακό Επιμελητήριο εκφράζει ήδη έντονες επιφυλάξεις, φοβούμενο δομικές στρεβλώσεις στην παγκόσμια αγορά. Το σχέδιο λειτουργεί ως ωμός μοχλός πίεσης από την πλευρά της Ουάσιγκτον, προκειμένου να εξαναγκαστούν οι ισχυροί παίκτες των θαλασσών να επενδύσουν σε αμερικανικές υποδομές. Η αίσθηση που αποκομίζω από τους brokers είναι πως αν το τέλος αυτό ενσωματωθεί τελικά στους ναύλους, οι ισορροπίες σε κρίσιμα εμπορικά δρομολόγια θα ανατραπούν οριστικά. Το ερώτημα που πλανάται πάνω από τα μεγάλα λιμάνια είναι αν η συγκεκριμένη κίνηση αποτελεί το «ορεκτικό» για έναν γενικευμένο εμπορικό πόλεμο ή μια ακραία διαπραγματευτική τακτική για τη μεταφορά κεφαλαίων σε αμερικανικό έδαφος.

Το «μπλόκο» στον Πειραιά και η τριμερή

Η πρόσφατη προαναγγελία της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ για μια τριμερή ναυπηγική σύμπραξη μεταξύ ΗΠΑ, Ελλάδας και Νότιας Κορέας ήταν μια…. στρατηγική «βόμβα». Η κίνηση αυτή, που φέρει τη σφραγίδα του Ντόναλντ Τραμπ, στοχεύει απευθείας στην ανάσχεση της κινεζικής επιρροής στον Πειραιά. Οι Αμερικανοί θέλουν να μετατρέψουν την Ελευσίνα σε ένα ακμάζον βιομηχανικό κάστρο, συνδέοντας την ασφάλεια των θαλάσσιων δρόμων με την ενεργειακή κυριαρχία. Η Πρέσβειρα ήταν σαφής: το «αξιόπιστο κεφάλαιο» επιστρέφει στην Ελλάδα για να δημιουργήσει υποδομές που θα αντισταθμίσουν την κυριαρχία της COSCO, στέλνοντας μήνυμα πως η περιοχή θα πρέπει να παραμείνει σε αμιγώς δυτική τροχιά.