Παγκόσμιο Κραχ.Το 2020 δεν είναι 2008. Θα είναι πολύ χειρότερο

παγκόσμιο

Ήδη γίνεται λόγος για ένα καταστροφικό 2020 στον τομέα της οικονομίας. Σε παγκόσμιο, φυσικά και σε ελληνικό επίπεδο, αφού είμαστε κομμάτι ενός συστήματος.

Η κυβέρνηση έχει καταθέσει προϋπολογισμό όπου για φέτος προβλέπει αύξηση του ΑΕΠ κατά 2,8%.  Οι πρώτες ενδείξεις από την επιδημία του “κορονοϊού” δείχνουν πως οι συνέπειες στην ελληνική οικονομία θα είναι ανυπολόγιστες. Σχετικά με την πρόβλεψη για την ανάπτυξη μέσα στο 2020, τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά, αφού όπως είπε ο κ. Σταϊκούρας αυτή θα πέσει στο -1,5 με -2%. Ας δούμε ειδικά για την Ελλάδα όμως.

Ο κλάδος με τη μεγαλύτερη συμμετοχή στην ελληνική οικονομία είναι ο τουριστικός, ένας από τους κλάδους που πλήττεται σκληρότερα από την παγκόσμια επιδημία είναι ο τουρισμός και τα ταξίδια.

Η συμμετοχή του τουρισμού στο ελληνικό ΑΕΠ σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΝΣΕΤΕ ξεπερνούσε το 30% ενώ ο κλάδος αντιπροσώπευε πάνω από το 25% της απασχόλησης.

Αντίστοιχα η συμμετοχή της ναυτιλίας είναι περί το 6% του ΑΕΠ με πάνω από 130 χιλ. θέσεις εργασίας.

Την εικόνα του τι συμβαίνει στην παγκόσμια ναυτιλία την αποτυπώνει καλά ο δείκτης διακύμανσης των ναύλων ξηρού φορτίου Dry Baltic Index ο οποίος από τις 2.518 μονάδες τον περασμένο Σεπτέμβριο έχει υποχωρήσει περί τις 600 μονάδες.

Επίσης από σήμερα κλείνει σχεδόν το σύνολο των επιχειρήσεων στη χώρα, με κάποιες εξαιρέσεις. Η κυβέρνηση προβλέπει διευκολύνσεις για την καταβολή φόρων και ασφαλιστικών εισφορών. Υπάρχει επίσης πρόνοια οι εργαζόμενοι που δεν μπορούν να εργαστούν να αμείβονται προκειμένου να συνεχίσουν να καλύπτουν τις καθημερινές τους ανάγκες. Ωστόσο, για πόσο θα μπορεί να γίνεται αυτό;

Για μερικές εβδομάδες όλες σχεδόν οι επιχειρήσεις μπορούν να ανταποκριθούν. Αν όμως μιλάμε για μήνες τα πράγματα αλλάζουν. Όλα αυτά δε σε ένα παγκόσμιο κλίμα εξίσου κακό.

Ο κίνδυνος παγκόσμιας έκρηξης

Το κραχ του 2008 αφύπνισε τις αγορές από την ψευδή (στρεβλή γι άλλους) ευημερία με δανεικά και οδήγησε τους επενδυτές στην αποφυγή ρίσκου. Φυσικά οδήγησε στην ελληνική χρεοκοπία του 2010 και τα προβλήματα του ευρωπαϊκού νότου.

Είναι αδύνατον κανείς να υπολογίσει τις μεσομακροπρόθεσμες ζημιές στην οικονομία από την κρίση του 2020. Το 2020 δεν μοιάζει με το 2008 όταν  και με μεγάλο κόστος η κατάσταση τέθηκε υπό έλεγχο.

Για ποιους λόγους δεν μοιάζει όμως:

Μεταξύ 2008 και 2018  το παγκόσμιο χρέος αυξήθηκε κατά 147% από 97 τρισ. δολ. σε 250 τρισ. δολ. ενώ το  παγκόσμιο ΑΕΠ στην ίδια περίοδο αυξήθηκε κατά 35% από τα 64 τρισ. δολ. στα 87 τρισ. δολάρια.

Τα αλλεπάλληλα προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης που οδήγησαν στην ταχεία αύξηση του χρέους έχουν αυξήσει την ανισότητα αφού  το μεγαλύτερο μέρος τους “φούσκωσε” υπερβολικά τις τιμές μετοχών και ακινήτων.

Η κατάσταση αυτή έχει αυξήσει την  πόλωση στην πολιτική , με την ενίσχυση των άκρων και την εκλογή σε πολλές περιπτώσεις την έξαρση του λαϊκισμού και από δεξιά και από αριστερά.

Παγκόσμιο κραχ

Το 2008 οι μεγάλες οικονομίες κατάφεραν να συντονιστούν και να διασώσουν την παγκόσμια οικονομία. Η Ελλάδα μπορεί να βρέθηκε σε δεινή θέση, δεν αφέθηκε όμως να καταστραφεί.

Σήμερα το κλίμα που επικρατεί στη διεθνή σκηνή είναι αυτό της προσπάθειας της μιας χώρας να ρίξει τα βάρη στην άλλη μέσω εμπορικών και οικονομικών περιορισμών. Δεν φαίνεται να υπάρχει ένα αρραγές μέτωπο στη Δύση για παράδειγμα

Σήμερα η Κίνα αναδύεται σαν παγκόσμια δύναμη που απειλεί τις ΗΠΑ ενώ η Ρωσία διεκδικεί ρόλο περιφερειακής δύναμης. Η Τουρκία διεκδικεί επίσης ρόλο περιφερειακής δύναμης και φαίνεται πως είναι θέμα χρόνου μετά τη Συρία και τη Λιβύη να κινηθεί εναντίον της Κύπρου ή της Ελλάδας. Από την άλλη βέβαια η Κίνα δεν ξέρουμε πόσο γρήγορα θα ανακάμψει. Το δε κενό που θα αφήσει (για όσο το αφήσει) θα το καλύψει άλλη χώρα; Πχ η Ινδία με τον μεγάλο πληθυσμό άρα και τα φτηνά εργατικά χέρια;

Η οικονομική κρίση που ξεκινά λόγω της επιδημίας του κορονοϊού θα απειλήσει καθεστώτα όπως της Κίνας, της Ρωσίας, της Τουρκίας κλπ. Όσοι κυβερνούν απόλυτα όταν χάνουν την εξουσία κάνουν ό,τι μπορούν για να μείνουν σε αυτήν. Συνήθως δημιουργούν έναν εχθρό για να στρέψουν αλλού την οργή της κοινωνίας. Ένας πόλεμος είναι ο εύκολος τρόπος για να αποσυντονιστεί η προσοχή του κόσμου. Ελπίζουμε να μην ζήσουμε κάτι τέτοιο.

Το 2020 δεν μοιάζει με το 2008… είναι χειρότερο κατά πολύ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.