Μινιόν | 1000 υπάλληλοι, 120.000 κωδικοί προϊόντων | Το άδοξο τέλος του

Πίνακας Περιεχομένων

Μινιόν | 1000 υπάλληλοι, 120.000 κωδικοί προϊόντων | Το άδοξο τέλος του πιο καινοτόμου καταστήματος στην Ελλάδα
Μινιόν | 1000 υπάλληλοι, 120.000 κωδικοί προϊόντων | Το άδοξο τέλος του

upd 26/10/2021

Σε πλειστηριασμό βγαίνει τις επόμενες ημέρες το ιστορικό κτίριο Μινιόν που ανήκει στην Folli Follie και αποτελεί περιουσιακό στοιχείο της εταιρείας που δεν έχει δεσμευτεί, όπως γράφει η Ελένη Μπότα.

Την είδηση αποκάλυψε ο Δημήτρης Ανδριόπουλος διευθύνων σύμβουλος της Dimand μιλώντας κατά την διάρκεια του 22ου Συνεδρίου της Prodexpo που πραγματοποιείται σήμερα. 

Το ελάχιστο τίμημα εκκίνησης πλειστηριασμού του ακινήτου, σύμφωνα με πληροφορίες είναι 25 εκατ. ευρώ. 

Το Μινιόν που κάποτε ήταν η καρδιά του ελληνικού λιανεμπορίου, στην περιοχή της Ομόνοιας, στέγασε για περισσότερα από 50 χρόνια ένα πολυκατάστημα στο οποίο κάθε χρονιά συνέρρεε πλήθος κόσμου και το οποίο στα χρόνια της ακμής του απασχολούσε 1.000 υπαλλήλους.

Το κτήριο καταστράφηκε ολοσχερώς το 1980 όταν μετά από εμπρησμό άρπαξε φωτιά αλλά “αναστήθηκε” σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Μετά την πυρκαγιά χορηγήθηκαν δάνεια και το κατάστημα επαναλειτούργησε, αλλά τελικά το 1983 κρατικοποιήθηκε καθώς η επιχείρηση δεν μπόρεσε ξανά να παρουσιάσει κέρδη.

Το 1998 χρεωκόπησε και το κτήριο αγοράστηκε από την οικογένεια Φάις (Elmec Sports), η οποία φιλοδοξούσε να επαναλειτουργήσει το κατάστημα μετά από ανακαίνιση.

Η Elmec Sports εξαγοράστηκε από την Folli Follie και το Μινιόν πέρασε στα χέρια της δεύτερης. 

Από το 1998 και έπειτα ανακοινώθηκαν πολλές φορές διάφορα σχέδια αξιοποίησης του τα οποία όμως δεν προχώρησαν.

Ειδικότερα πριν από χρόνια υπήρξε συμφωνία, η οποία τελικώς ναυάγησε, ανάμεσα στο Δημόσιο και την Folli Follie για την μετεγκατάσταση των διευθύνσεων και υπηρεσιών του υπουργείου Περιβάλλοντος.

Στη συνέχεια οι φήμες ήθελαν την διοίκηση της Folli Follie να εξετάζει την επαναλειτουργία του Μινιόν ως πολυκατάστημα, ωστόσο, όπως υποστήριζαν οι ιδιοκτήτες του, οι συνθήκες που επικρατούσαν στην ελληνική οικονομία, δεν αφήνουν περιθώρια για νέες -τέτοιου τύπου- επενδύσεις.

Mετά ξέσπασε το σκάνδαλο της Folli Follie και ως εκ τούτου, οι όποιες εργασίες για την “επιστροφή” του Μινιόν μπήκαν στον πάγο.

μινιόν

Η επίσκεψη σε αυτό ήταν από μόνη της μια ψυχαγωγική διαδικασία, ειδικά αν ήσουν πιτσιρικάς. Για τα δεδομένα της εποχής έμοιαζε να έχει κάνει άλμα στο χρόνο. Έξι όροφοι, κυλιόμενες σκάλες, εστιατόριο, καφετέρια, κλιματισμός και μια πρωτοφανής σε πλούτο γκάμα προϊόντων.

Τη δεκαετία του ’70 αναδείχτηκε στο μεγαλύτερο κατάστημα στα Βαλκάνια και στο ενδέκατο μεγαλύτερο σε όλη την Ευρώπη. Το Μινιόν ήταν η Μέκκα του shopping στην Ελλάδα, αλλά όχι ακριβώς μόνο αυτό. Ένας προορισμός που ιντρίγκαρε όσο λίγες ανθρώπινα κατασκευάσματα τη φαντασία των μικρών και ικανοποιούσε κάθε καταναλωτικό γούστο των μεγάλων.

Κόσμος και κοσμάκης που έφτανε από την επαρχία στην πρωτεύουσα, ανήγαγε σε χάι-λάιτ της διαμονής του μια «ξενάγηση» στο Μινιόν. Ήταν το πρώτο και μοναδικό έως σήμερα που μπορούσε να υποστηρίξει την έκφραση «και του πουλιού το γάλα».

1000 υπάλληλοι, 120.000 κωδικοί προϊόντων: Το άδοξο τέλος του πιο καινοτόμου καταστήματος στην Ελλάδα
Μινιόν | 1000 υπάλληλοι, 120.000 κωδικοί προϊόντων | Το άδοξο τέλος του

Δημιουργός του ήταν ο εμβληματικός για τη διορατικότητα, την ευρηματικότητα και το ήθος του επιχειρηματίας, Γιάννης Γεωργακάς. Προερχόμενος από πάμφτωχη οικογένεια, έφυγε από το χωριό του στην Ολυμπία στα 13 χρόνια του για να αναζητήσει καλύτερη τύχη στην Αθήνα. Δούλεψε αρχικά στο μπακάλικο ενός θείου του, ως σερβιτόρος στην πλατεία Βάθης, σε πρατήριο τσιγάρων και ως τσιλιαδόρος ενός… παπατζή.

Μετά το πέρας των στρατιωτικών υποχρεώσεων, ξεκίνησε να εργάζεται ως πλασιέ με το ποδήλατό του, προμηθεύοντας με μικροπράγματα τα περίπτερα. Ήταν τότε που η ονομασία «Μινιόν» και η πρωτοτυπία ενός περιπτέρου στα Χαυτεία αποτέλεσαν την έμπνευση του.

Το περίπτερο διέφερε από τα υπόλοιπα, διαθέτοντας μια ευρεία γκάμα προϊόντων, όπως τσιγάρα, εφημερίδες, στυλό, γυαλιά, είδη καπνού και μια σειρά από χρηστικά μικροαντικείμενα. Ο Γεωργακάς ξεκινάει να εξαργυρώνει το επενδυτικό του δαιμόνιο.

Πείθει τον ιδιοκτήτη του Μινιόν, Άγγελο Σεραφειμίδη, άρτι αφιχθέντα από τις ΗΠΑ, να συνεταιρισθούν και υιοθετούν πρωτοποριακές πρακτικές για να προσελκύσουν πελατεία. Σύντομα ανοίγουν ένα ακόμη περίπτερο και λίγο αργότερα το πρώτο τους κατάστημα, στα Χαυτεία. Μετά τον πόλεμο, δρομολογούν το μεγάλο άλμα, ανοίγοντας το 1944 το Μινιόν, στην Πατησίων.

1000 υπάλληλοι, 120.000 κωδικοί προϊόντων: Το άδοξο τέλος του πιο καινοτόμου καταστήματος στην Ελλάδα
Μινιόν | 1000 υπάλληλοι, 120.000 κωδικοί προϊόντων | Το άδοξο τέλος του

Η συνεργασία δεν θα διαρκέσει πολύ, αφού ο Σεραφειμίδης αποφασίζει να επιστρέψει στην Αμερική και αποχωρεί από την εταιρία. «Πιο καλή η μοναξιά», σκέφτεται ο Γεωργακάς και υλοποιεί βήμα-βήμα το μεγαλεπήβολο σχέδιο του.

Ζητάει και παίρνει άδεια εξαγωγής ελληνικών και εισαγωγής ξένων προϊόντων, ενώ μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’50 θα αγοράσει ένα δεκαώροφο κτίριο, πάντα κοντά στην Ομόνοια, και λίγο μετά αγοράζει και το διπλανό του.

Από την αρχή της δικτατορίας κιόλας, το Μινιόν είναι το μεγαλύτερο κατάστημα της Αθήνας, απολαμβάνοντας σημαντική κερδοφορία. Τη δεκαετία του ’70 έχει πια μετατραπεί σε ένα τεράστιο σύγχρονο πολυκατάστημα, «το μεγαλύτερο μεγάλο», όπως ανέφερε η σχετική διαφήμισή του.

Μέσω του Μινιόν το λιανεμπόριο στην Ελλάδα περνάει σε άλλη εποχή. Εμπορεύεται σε προσιτές τιμές από καρφίτσες και τρόφιμα μέχρι ηλεκτρονικά και αυτοκίνητα. Ο Γεωργακάς αποδεικνύεται ότι έβλεπε μπροστά από την εποχή του.

1000 υπάλληλοι, 120.000 κωδικοί προϊόντων: Το άδοξο τέλος του πιο καινοτόμου καταστήματος στην Ελλάδα
Μινιόν | 1000 υπάλληλοι, 120.000 κωδικοί προϊόντων | Το άδοξο τέλος του | Πέρασαν 41 χρόνια από τα Χριστούγεννα που κάηκε το «Μινιόν»

Πρόκειται για το πρώτο κατάστημα στην Ελλάδα που καθιέρωσε τις ετήσιες εκπτώσεις, κατήργησε τα παζάρια θέτοντας καθορισμένες τιμές, καθιέρωσε τη διαφήμιση στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση, εγκατέστησε κυλιόμενες σκάλες, χρησιμοποίησε Η/Υ, εισήγαγε τη λίστα αγορών και τη λίστα γάμου, και εκτός απ’ όλα τα προαναφερόμενα λειτούργησε στις εγκαταστάσεις του κομμωτήριο, μπαρ, ακόμα και ταξιδιωτικό γραφείο.

Στην εποχή ακμής του απασχολούσε 1.000 υπαλλήλους και διέθετε πάνω από 120.000 διαφορετικούς κωδικούς προϊόντων.

Ξεχωριστό κεφάλαιο στη Χριστουγεννιάτικη αγορά, ήταν ο έκτος όροφος του κτιρίου, που άνοιγε μόνο για την περίοδο των γιορτών και αποτελούσε χριστουγεννιάτικο «παράδεισο» για τα παιδιά. Η φωτογραφία με τον Άγιο Βασίλη ή με τα ευμεγέθη ζώα της ζούγκλας στον τελευταίο όροφο, καθιέρωσε το ιστορικό κατάστημα ως «υποχρεωτική» στάση για ψώνια σε κάθε χριστουγεννιάτικη περίοδο.

Η ανέλιξη σταμάτησε βίαια, με φριχτό τρόπο, παραμονές Χριστουγέννων του 1980. Τρεις ώρες μετά τα μεσάνυχτα, το ξημέρωμα της 19ης Δεκεμβρίου, ξεσπούν ταυτόχρονα μεγάλες πυρκαγιές στο Μινιόν και τον «Κατράντζο». Πρώτα ακούγονται εκρήξεις και τα πολυκαταστήματα τυλίγονται στις φλόγες μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, όπως περιέγραψαν αυτόπτες μάρτυρες.

Η πυρκαγιά ξεκίνησε από τους υψηλότερους ορόφους, όπου βρίσκονταν τα πλέον εύφλεκτα υλικά, γεγονός που βεβαίωνε ότι επρόκειτο για εμπρησμό.

Η δύναμη των 38 οχημάτων και 135 ανδρών της πυροσβεστικής, μαζί με όλους τους μαθητές της Πυροσβεστικής σχολής που καταφθάνουν στο σημείο, είναι αδύνατο να αποτρέψει την καταστροφή. Οι φλόγες τύλιξαν τα κτίρια σε λίγα μόνο λεπτά και η επέμβαση αποσκοπεί μόνο στη διάσωση των διπλανών κτιρίων.

1000 υπάλληλοι, 120.000 κωδικοί προϊόντων: Το άδοξο τέλος του πιο καινοτόμου καταστήματος στην Ελλάδα
Μινιόν | 1000 υπάλληλοι, 120.000 κωδικοί προϊόντων | Το άδοξο τέλος του | Πέρασαν 41 χρόνια από τα Χριστούγεννα που κάηκε το «Μινιόν»

Από το «Μινιόν» απομένει μόνο ο σκελετός του κτιρίου ενώ το «Κατράντζος Σπορ» καταρρέει. Η πυροσβεστική υπολογίζει ότι οι ζημίες ανέρχονται στα δύο δισ. δραχμές. Σε άλλα τόσα υπολογίζει μόνο το εμπόρευμα που χάθηκε ο Γιάννης Γεωργακάς, δηλώνοντας παράλληλα ότι το κατάστημα ήταν ασφαλισμένο μόνο για 200 εκατομμύρια δραχμές.

Οι εμπρησμοί γίνονται (ως είθισται) αντικείμενο πολιτικής αντιπαράθεσης ανάμεσα στη τότε κυβέρνηση της ΝΔ και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ακόμα και η «17 Νοέμβρη» παίρνει θέση, καταγγέλλοντας σε προκήρυξή της τα γεγονότα ως «επιχειρησιακά ασυντόνιστα, όχι κατάλληλα προετοιμασμένα και πολιτικά επιβλαβή».

Είχε προηγηθεί η ανακοίνωση – ανάληψη ευθύνης από τη νεοεμφανιζόμενη «Επαναστατική Οργάνωση Οκτώβρης 80», που ήταν παρακλάδι του ΕΛΑ. Στην προκήρυξή της, που ταχυδρομήθηκε στις εφημερίδες, δικαιολόγησε την επίθεση στα πολυκαταστήματα με τον εξής απίθανο ισχυρισμό: «Κάθε επιχείρηση, έτσι και αυτές στηρίζονται στην εκμετάλλευση των προλετάριων. Τα αφεντικά εκμεταλλεύονται την ανάγκη των προλετάριων να έχουν ένα εισόδημα για να ζήσουν και τους στριμώχνουν στο μεροκάματο, την αλλοτρίωση και τη μιζέρια»!

Ο ΕΛΑ αποποιήθηκε την ευθύνη, δείχνοντας ως υπεύθυνους και καταγγέλλοντας άτομα που είχαν αποσχιστεί από τις γραμμές του μετά τη διάσπαση της οργάνωσης.

Παρά το οικονομικό «κραχ», ο Γεωργακάς αρνείται να κηρύξει πτώχευση και αποφασίσει να αναδημιουργήσει το «παιδί του», με τη βοήθεια των υπαλλήλων του και την αμέριστη αγάπη του κόσμου.

Το νέο Μινιόν θα αναγεννηθεί από τις στάχτες του σε χρόνο ρεκόρ. Τίποτα όμως δεν είναι όπως πριν. Το 1983 περνάει στα χέρια τού κράτους, αφού εντάχθηκε στις λεγόμενες «προβληματικές επιχειρήσεις». Παρέμεινε ωστόσο στάσιμο σε μια εποχή όπου οι εξελίξεις είναι ραγδαίες, καθώς κάνουν την εμφάνισή τους τα πρώτα shop in shop καταστήματα, που σύντομα θα άλλαζαν την εικόνα του λιανεμπορίου.

1000 υπάλληλοι, 120.000 κωδικοί προϊόντων: Το άδοξο τέλος του πιο καινοτόμου καταστήματος στην Ελλάδα

Σε μια απέλπιδα προσπάθεια, ο Γεωργακάς αποκτά ξανά, το 1991, τον έλεγχο της επιχείρησης, μαζί με μια ομάδα επιχειρηματιών. Ένα χρόνο μετά, όμως, καταπονημένος σωματικά και ψυχικά και σε προχωρημένη ηλικία, στα 79 του, αποφασίζει να αποχωρήσει πουλώντας το μερίδιό του. Το Μινιόν, που πλέον αδυνατεί να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα, αρχίζει να απευθύνεται σε ένα διαφοροποιημένο κοινό, με ελαφρώς αυξημένες τιμές.

Αδυνατώντας να ανταγωνιστεί τα πιο φθηνά καταστήματα και έχοντας να αντιμετωπίσει μια σειρά από δυσμενείς καταστάσεις, όπως προβλήματα ρευστότητας, κακές σχέσεις με προμηθευτές, αλλά και την αποκάλυψη κυκλώματος εκβιασμών, που λειτουργούσε στον ημιώροφο του κτιρίου, το θρυλικό κατάστημα βάζει οριστικά λουκέτο τον Ιανουάριο του 1998.

Ουσιαστικά η ένδοξη εποχή της επιχείρησης είχε ημερομηνία λήξης την 19η Δεκεμβρίου του 1980. Οι δράστες της τρομοκρατικής επίθεσης είχαν πλήξει βάναυσα το καρπό τόσων θυσιών ενός ανθρώπου, που (ως φανατικός αντικαπνιστής) είχε θεσπίσει αντικαπνιστικό επίδομα, αλλά και επίδομα έγκαιρης προσέλευσης για το προσωπικό του!

Το πρώτο ανέρχονταν σε αύξηση 50% του μισθού για έξι μήνες (με ενυπόγραφη δέσμευση παύσης του καπνίσματος για τρία χρόνια) και το δεύτερο ήταν ένα εβδομαδιαίο τσεκ 100 δραχμών για αγορές από το πολυκατάστημα.

Επιπλέον προσέφερε δώρα σε κάθε στέλεχος προσωπικά στη γιορτή του, ενώ είχε καθιερώσει μία γυάλα με κέρματα για όσους δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να πληρώσουν το εισιτήριο του λεωφορείου». Τις εορταστικές περιόδους δε, υποδεχόταν ο ίδιος τα παιδιά των πελατών, μοιράζοντας σοκολάτες.

1000 υπάλληλοι, 120.000 κωδικοί προϊόντων: Το άδοξο τέλος του πιο καινοτόμου καταστήματος στην Ελλάδα
Μινιόν | 1000 υπάλληλοι, 120.000 κωδικοί προϊόντων | Το άδοξο τέλος του | Πέρασαν 41 χρόνια από τα Χριστούγεννα που κάηκε το «Μινιόν»

Εκτός αυτών ο Γεωργακάς ναύλωνε λεωφορείο για να εξορμούν οι εργαζόμενοι στις κοντινές παραλίες της Αττικής δωρεάν, κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Σάββατο. Διοργάνωνε επίσης εκδρομές προσωπικού στην Ελλάδα, αλλά και ταξίδια στο εξωτερικό για τα στελέχη με όλα τα έξοδα πληρωμένα.

Αυτός ήταν ο στυγνός «εκμεταλλευτής των προλετάριων»…

Μετά τη χρεοκοπία, το κτίριο αγοράστηκε από την οικογένεια Φάις (Elmec Sports), η οποία είχε φιλοδοξίες να επαναλειτουργήσει το κατάστημα ύστερα από ανακαίνιση. Η Elmec Sports πουλήθηκε στη συνέχεια στον όμιλο Folli Follie, ο οποίος αν και είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον να ανοίξει το κατάστημα το 2018, πλέον και λόγω της στάσιμης οικονομικής κατάστασης, ακύρωσε τα φιλόδοξα σχέδιά του αναμένοντας καλύτερες εποχές για το επιχειρείν.

Πέρασαν 41 χρόνια από τα Χριστούγεννα που κάηκε το «Μινιόν»

Πλήρης ημερών, μόχθων και επαίνων, ο Γιάννης Γεωργακάς έφυγε από τη ζωή το 2002, σε ηλικία 90 ετών. Αφήνοντας πίσω του ένα κομμάτι νιότης εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων, που χάρηκαν ή θυμήθηκαν τα νιάτα τους στο θρυλικό έκτο όροφο του πρωτοπόρου καταστήματος. Ένα κομμάτι που ως ανάμνηση «αρνήθηκε» να γίνει ήδη στάχτη στα αποκαΐδια του 1980.

«Δεκέμβριος 1980, Παρασκευή 19 του μηνός, 3 η ώρα μετά τα μεσάνυχτα. Το τηλέφωνό μου χτυπά μέσα στη νύχτα. Η φωνή στο σύρμα κραυγή. Το ΜΙΝΙΟΝ έπιασε φωτιά, το ΜΙΝΙΟΝ καίγεται. Τρέξτε», αφηγείται ο πατέρας του ΜΙΝΙΟΝ στο βιβλίο του «Γεωργακάς, η ιστορία μιας ζωής, ΜΙΝΙΟΝ, η ιστορία ενός πολυκαταστήματος». «Οσο πλησιάζαμε, το κόκκινο της φωτιάς δέσποζε πάνω από την Ομόνοια και οι καπνοί εκτινάσσονταν σαν από χίλια φουγάρα καραβιών ταυτόχρονα.

Οταν επιτέλους ορμήσαμε στην Πατησίων, να τες οι φλόγες μπροστά μας. Μεγάλες, ανελέητες που όλο και πλήθαιναν. Εκαιγαν το ΜΙΝΙΟΝ, τον ιδρώτα μου, τους αγώνες μου, όλα μου τα όνειρα». Από κοντά έτρεξαν και αρκετοί από τους 1.000 εργαζομένους του πολυκαταστήματος που ο ίδιος αποκαλούσε «παιδιά του». Ο Βασίλης Μπυρίτης, ένα από τα αγαπημένα του «παιδιά», διακοσμητής και στη συνέχεια διευθυντής καταστήματος, μιλά στα «ΝΕΑ» για εκείνη τη νύχτα. h0318448

«»Πήρε φωτιά το ΜΙΝΙΟΝ», μια φωνή στη γραμμή. Αμέσως φύγαμε για εκεί με τη γυναίκα μου. Καθ’ οδόν ο ταξιτζής μάς το επιβεβαίωσε. Η φωτιά έγλειφε τον ουρανό, είχε κατέβει κόσμος, πολλά παιδιά του ΜΙΝΙΟΝ. Θυμάμαι τον Γεωργακά να κοιτάζει βουβός και τη σύζυγό του Αμαλία στο πλευρό του να κλαίει. Δικά τους παιδιά δεν είχαν, το έργο μιας ζωής τυλιγόταν στις φλόγες. Ολοι πονούσαμε, ήταν και η δική μας ζωή μέσα εκεί. Ηταν το δεύτερο σπίτι μου. Ο κόσμος ένιωθε ότι κάηκε το δικό του κατάστημα. Δεν υπήρχαν Χριστούγεννα χωρίς ΜΙΝΙΟΝ» περιγράφει συγκινημένος ο 75χρονος σήμερα Β. Μπυρίτης που έπιασε δουλειά το ’72 στο «μεγαλύτερο μεγάλο πολυκατάστημα» ή, όπως λέει ο ίδιος, «σε μια επιχείρηση – πρότυπο, ευρωπαϊκών προδιαγραφών με ελληνική ζεστασιά».

Κόπηκε η χαρά μας

Εκείνο τον Δεκέμβριο μαζί με το ΜΙΝΙΟΝ κάηκαν τα Χριστούγεννα. Και μαζί τους όλες οι εποχές. Το πολυκατάστημα στην Πατησίων και Δώρου σηματοδοτούσε με τις καλλιτεχνικές εκδηλώσεις και τις πρωτοποριακές βιτρίνες του την εναλλαγή των εποχών για ένα καταναλωτικό κοινό που βγαίνοντας από τη δικτατορία έτρεχε πρωί – βράδυ να τα τακτοποιήσει όλα, να βρει μια δουλειά, να πάρει επιτέλους μια ανάσα. Μέσα σε ένα τοπίο φτωχικό, χωρίς στολισμούς και δέντρο στην Πλατεία Συντάγματος, μια μεσοαστική τάξη στα σπάργανα περίμενε τις γιορτές ανυπομονώντας να φωτιστεί το ΜΙΝΙΟΝ. «Για εμάς ήταν το εμπορικό κέντρο της Αθήνας, εκεί πηγαίναμε όλοι, είχε τα πάντα. Και προσιτές τιμές. Αυτό το πρωί το θυμάμαι σαν να έχουμε πένθος, σαν να κόπηκε η επαφή μας με τη χαρά», θυμάται η Αγγελική Δ., ιδιωτική υπάλληλος στη γειτονιά του ΜΙΝΙΟΝ, τότε που η ζωή «συνέβαινε» στην Πατησίων. MINION 004 MINION 005

Το ΜΙΝΙΟΝ ήταν στημένο στην πόλη σαν τη θεά Εστία, γύρω από τη θαλπωρή του συγκεντρώνονταν όλοι. Σημείο αναφοράς των φυλών της Αθήνας που κατέφθαναν από παντού για να θαυμάσουν οικογενειακώς το πιο σύγχρονο αξιοθέατο της πρωτεύουσας. Ο ιδιοκτήτης του, έχοντας ξεκινήσει απένταρος για να φτάσει να γίνει ο βασιλιάς του retail της Ελλάδας, ενσάρκωνε τέλεια το αμερικανικό όνειρο, κομμένο και ραμμένο όμως στα ελληνικά μέτρα. Κατάφερε έτσι να πείσει τις Ελληνίδες και τους Ελληνες να χαίρονται τα ψώνια, να μην κάνουν «παζάρια» στις τιμές, να πληρώνουν με άτοκες δόσεις, να παρακολουθούν επιδείξεις μόδας, να ανεβοκατεβαίνουν κυλιόμενες σκάλες όπως στην Ευρώπη και την Αμερική, ενώ τους χάρισε έναν ολόκληρο όροφο για να παίζουν τα παιδιά τους.

Στον 8ο του ΜΙΝΙΟΝ οι παιδικές φαντασιώσεις ζωντάνευαν: θεατρικά με δημοφιλείς καλλιτέχνες, λούνα παρκ, παραμυθένια τοπία με δάση, αληθινά ζώα και λίμνες προετοιμάζονταν εβδομάδες από διακοσμητές και τεχνικούς. Τα παιδιά γνώριζαν από κοντά τον Ταρζάν, τη Χιονάτη και τους Επτά Νάνους και φυσικά τον Αγιο Βασίλη που τα περίμενε στον θρόνο του για την καθιερωμένη πολαρόιντ φωτογραφία, ενθύμιο φυλαγμένο ως κόρην οφθαλμού. «Στην παρέλαση το ’89 είχε κλείσει όλη η Αθήνα. Μια ανοιχτή λιμουζίνα ΜΙΝΙΟΝ, από τους Στύλους του Ολυμπίου Διός, με τρεις φιλαρμονικές, μαζορέτες και οχήματα που μοίραζαν σοκολατάκια, μετέφερε τον Αγιο Βασίλη μέχρι την Πατησίων», θυμάται ο Β. Μπυρίτης.

Το περίπτερο στα Χαυτεία

Ο Ιωάννης Γεωργακάς, έχοντας ξεκινήσει από ένα κυριολεκτικά «μινιόν» περίπτερο στα Χαυτεία για να φτάσει στο δεκαώροφο συγκρότημα με τζίρους δισεκατομμυρίων, ήταν ο τέλειος εργοδότης. Χρηματοδοτούσε ταξίδια με μόνο αντάλλαγμα να φέρει πίσω ο καθένας μια αναφορά με ό,τι του έκανε εντύπωση από τα μαγαζιά της Ευρώπης. Οργάνωνε εκπαιδευτικά σεμινάρια ή έστελνε στελέχη να φέρουν ιδέες από το Harrods και το Macy’s. Και έδινε πριμ σε όποιον έκοβε το κάπνισμα. Πίσω από την επιτυχία κρυβόταν πολλή δουλειά, μια ομάδα ανθρώπων που δούλευε σαν καλοκουρδισμένο ρολόι κι ένας ηγέτης ορθολογιστής. Οπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Β. Μπυρίτης, «ξεπερνούσε όλα τα εμπόδια για να πετύχει τον στόχο του που δεν ήταν να πλουτίσει αλλά να αναπτυχθεί το ΜΙΝΙΟΝ και μαζί του κι εμείς και οι πελάτες».

MINION 002

Το ΜΙΝΙΟΝ, μετατρέποντας τα ψώνια σε μια ολοκληρωμένη εμπειρία, έμαθε σε μικρούς και μεγάλους να χαίρονται την κάθε μέρα σαν να ‘ναι γιορτή. Οι άνθρωποι έκαναν ουρές για να μπουν στο κατάστημα. Σουπερμάρκετ, χασάπικο, γραφείο ταξιδίων, κομμωτήριο συνυπήρχαν με ρούχα, παιχνίδια, αυτοκίνητα και το καφέ – εστιατόριο στον 9ο. Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, η Αμαλία Γεωργακά συναντά «τα παιδιά της», τους υπαλλήλους του ΜΙΝΙΟΝ. Οπως συνηθίζουν οι οικογένειες να σμίγουν στις γιορτές, προσπαθεί κι εκείνη να κρατήσει ζωντανό το πνεύμα της επιχείρησης: μια μεγάλη οικογένεια με σπίτι το ΜΙΝΙΟΝ.

Πηγή κειμένου menshouse, TA NEA

5 thoughts on “Μινιόν | 1000 υπάλληλοι, 120.000 κωδικοί προϊόντων | Το άδοξο τέλος του

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.