H Ιταλία της Μελόνι γίνεται μια «αντιφιλελεύθερη» δημοκρατία | «Κυνήγι» στην Ελευθερία του Τύπου

H Ιταλία της Μελόνι γίνεται μια «αντιφιλελεύθερη» δημοκρατία | «Κυνήγι» στην Ελευθερία του Τύπου

Ανησυχία για το μέλλον της ελεύθερης έκφρασης και της αμεροληψίας των μέσων ενημέρωσης στην Ιταλία της Τζόρτζια Μελόνι διατυπώνει η βρετανική εφημερίδα «The Guardian».

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!

Όπως αναφέρει o Guardian, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση για την Ελευθερία του Τύπου από τους Δημοσιογράφους Χωρίς Σύνορα, η Ιταλία υποχώρησε στη διεθνή κατάταξη. Ένας κρίσιμος παράγοντας για τη σύνταξη της έκθεσης ήταν η επιθυμία της ριζοσπαστικής δεξιάς κυβέρνησης της Τζόρτζια Μελόνι να πουλήσει ένα κρατικά ελεγχόμενο πρακτορείο ειδήσεων σε έναν βαρόνο του Τύπου, ο οποίος τυχαίνει να είναι βουλευτής του κυβερνητικού της συνασπισμού.

«Αλλά σε ένα από τα σημαντικότερα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς ο συνασπισμός της ριζοσπαστικής δεξιάς της Μελόνι εδραιώνει την εξουσία του, υπάρχουν πολλοί άλλοι λόγοι να φοβάται κανείς για το μέλλον της ελεύθερης έκφρασης και της αμεροληψίας των μέσων ενημέρωσης», σχολιάζει η εφημερίδα.

Σύμφωνα με το άρθρο, αυτήν την εβδομάδα, μία φιλόσοφος από το Πανεπιστήμιο Sapienza της Ρώμης θα γίνει ο τελευταίος δημόσιος διανοούμενος που θα εμφανιστεί στο δικαστήριο, αφού κατηγορήθηκε για δυσφήμιση από κυβερνητικό στέλεχος. Σε ένα talk show, η Ντονατέλα Ντι Σεζάρε περιέγραψε τη γλώσσα που χρησιμοποίησε ο υπουργός Γεωργίας Φραντσέσκο Λολομπριτζίτα (γαμπρός της Μελόνι) ως νεοναζιστικού ύφους. Σύμφωνα με τους δρακόντειους ιταλικούς νόμους περί δυσφήμισης, κινδυνεύει με σημαντική ποινή φυλάκισης αν τελικά κριθεί ένοχη από ποινικό δικαστήριο.

Η Ντι Σεζάρε δεν είναι καθόλου μεμονωμένη περίπτωση. Η ίδια η Μελόνι ασκεί μια υπόθεση συκοφαντικής δυσφήμισης, για παρόμοιους λόγους, εναντίον ενός 81χρονου ιστορικού. Έχει επίσης προσφύγει στα δικαστήρια κατά του συγγραφέα και δημοσιογράφου Ρομπέρτο Σαβιάνο και έχει μηνύσει δημοσιογράφους της αριστερής εφημερίδας Domani.

Στη ραδιοτηλεόραση η εικόνα είναι επίσης ζοφερή. Ο έλεγχος του κρατικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα, της Rai, θεωρείται εδώ και δεκαετίες πολιτικό έπαθλο από τις επερχόμενες κυβερνήσεις. Αλλά η κυβέρνηση της Μελόνι φαίνεται να καταχράται αδίστακτα τις νέες εξουσίες της. Ο γενικός διευθυντής της εταιρείας, Τζιαμπάολο Ρόσι, είναι στενός σύμμαχος της Μελόνι, θαυμαστής του Βίκτορ Όρμπαν και κάποτε απολογητής του Βλαντιμίρ Πούτιν.

Ένα χρόνο μετά τον διορισμό του, οι εσωτερικές διαμάχες βγήκαν στο φως της δημοσιότητας. Την περασμένη εβδομάδα, εξοργισμένοι δημοσιογράφοι άρχισαν μια σειρά απεργιών εν μέρει για τις συνθήκες εργασίας, αλλά και ως απάντηση σε υποτιθέμενες εκδοτικές παρεμβάσεις και πιέσεις από την κυβέρνηση της Μελόνι και τους τοποτηρητές της. Σε συνέντευξη Τύπου, η Ενρίκα Αγκοστίνι, πολιτική ρεπόρτερ, δήλωσε ότι στα 25 χρόνια που εργάζεται στη Rai «δεν είχε βιώσει ποτέ πίεση και λογοκρισία όπως τώρα». Εν τω μεταξύ, τον Απρίλιο, ένας από τους κορυφαίους συγγραφείς της Ιταλίας, ο Αντόνιο Σκουράτι, κατηγόρησε τη Rai για λογοκρισία μετά την απόσυρση την τελευταία στιγμή μιας πρόσκλησης να δώσει μια αντιφασιστική ομιλία με αφορμή την Ημέρα Απελευθέρωσης της Ιταλίας.

Είναι γνωστή η εκτίμηση που τρέφει η Μελόνι για τον Όρμπαν, τον αυτοαποκαλούμενο υπέρμαχο της «ανελεύθερης δημοκρατίας». Από την ανάληψη των καθηκόντων της πριν από 18 μήνες, έχει -σε αντίθεση με τον Ούγγρο πρωθυπουργό- τοποθετηθεί καθησυχαστικά στο πολιτικό ρεύμα της Ευρώπης σε θέματα όπως η Ουκρανία. Αλλά στο εσωτερικό της χώρας της, η κυριαρχική αποφασιστικότητα της κυβέρνησής της να αστυνομεύσει τη δημόσια σφαίρα και να εκφοβίσει τους επικριτές, προέρχεται κατευθείαν από το εγχειρίδιο του Όρμπαν. Μουσεία και άλλα πολιτιστικά ιδρύματα έχουν επίσης υποστεί ακατάλληλες και, κατά καιρούς, επιθετικές πιέσεις από την κυβέρνηση.

Ο παραγκωνισμένος Σκουράτι απέκτησε διεθνή φήμη μέσω του μυθιστορήματός του «M: Son of the Century» του 2018, το οποίο βασίζεται στην άνοδο του Μπενίτο Μουσολίνι. Αλλά σε συνέντευξή του μετά την εκλογική νίκη του κόμματος Αδελφοί της Ιταλίας της Μελόνι το 2022, έκανε διάκριση μεταξύ του φασισμού του 20ού αιώνα και της σύγχρονης ριζοσπαστικής δεξιάς, παρατηρώντας: «Ο πραγματικός κίνδυνος [τώρα] δεν αφορά την επιβίωση της δημοκρατίας, αλλά την ποιότητα αυτής της δημοκρατίας». Όπως φαίνεται να υπογραμμίζει η δική του πρόσφατη εμπειρία, επρόκειτο για μια προφητική κρίση.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *