Σαφείς ευθύνες για λανθασμένες αποφάσεις, πράξεις και παραλείψεις επιρρίπτουν οι Αρεοπαγίτες με το υπ΄αριθμόν 1/2026 βούλευμα του δικαστικού συμβουλίου με βάση το νόμο περί ευθύνης Υπουργών, στους 5 κατηγορούμενους που παραπέμπονται να δικαστούν από το Ειδικό Δικαστήριο για την υπόθεση του «μπαζώματος» του χώρου της σιδηροδρομικής τραγωδίας στα Τέμπη.
Οι ανώτατοι δικαστές είναι ιδιαιτέρως αιχμηροί στο σκεπτικό της απόφασής τους, για τις ποινικές ευθύνες του Χρήστου Τριαντόπουλου και των υπολοίπων 4 συγκατηγορουμένων του για παράβαση καθήκοντος στην υπόθεση των Τεμπών.
Βλάβη του κράτους και της δικαιοσύνης
Σύμφωνα με το σκεπτικό τους, ο κατηγορούμενος τότε Διοικητής της Πυροσβεστικής Λάρισας Ευάγγελος Φαλάρας έδωσε εντολή σε συγκεκριμένη εταιρεία χωματουργικών μηχανημάτων να απομακρύνει από το χώρο του δυστυχήματος περί τα 300 κυβικά χώμα, αδρανή υλικά και συντρίμμια, ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη έρευνες για τον εντοπισμό αγνοουμένων και την περισυλλογή σορών θυμάτων και οι υπόλοιποι 4 κατηγορούμενοι δεν τον απέτρεψαν αν και είχαν τη νομική υποχρέωση.
Αποτέλεσμα για τους ανώτατες δικαστές ήταν, να παρέμβουν με αυθαίρετο και αθέμιτο τρόπο στις έρευνες, να δυσχεράνουν τις έρευνες για συλλογή κρίσιμων αποδείξεων, με αποτέλεσμα «τη βλάβη του κράτους και της δικαιοσύνης».
«Παρεμβαίνοντας με τον τρόπο αυτό αυθαίρετα και αλλοιώνοντας τον τόπο του δυστυχήματος- εγκλήματος και τον πέριξ αυτού χώρο. Είχαν δε ως σκοπό, δυσχεραίνοντας τις έρευνες για τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων να επέμβουν εθέμιτα στην εν εξελίξει ανακριτική διαδικασία, από την οποία προέκυπταν ποινικές ευθύνες για συγκεκριμένα πρόσωπα με αφορμή το βιοτικό συμβάν του προαναφερθέντος σιδηροδρομικού δυστυχήματος- εγκλήματος, προς τον σκοπό, αφενός μεν βλάβης του κράτους και δη της λειτουργίας της δικαιοσύνης, αφετέρου δε προσπορισμού παράνομου ηθικού οφέλους στους υπαίτιους των διερευνώμενων αδικημάτων, που συνίσταται στη μη έγκαιρη και ουσιαστική αξιοποίηση του υπάρχοντος αποδεικτικού υλικού και των ευρημάτων, πειστηρίων, ιχνών και στοιχείων που υπήρχαν στον τόπο τέλεσης του εγκλήματος, δοθέντος μάλιστα ότι βρισκόταν σε εξέλιξη η διεξαγωγή των αναγκαίων ερευνών, η αναζήτηση ευρημάτων, πειστηρίων, ιχνών και στοιχείων καθώς και η συλλογή και διατήρηση αποδείξεων, ενώ ακόμη δεν είχαν εντοπιστεί όλες οι σοροί θυμάτων, ανάμεσα στα οποία υπήρχαν και αγνοούμενοι και εντέλει παρέμεινε αγνοούμενη η επιβάτιδα Εριέττα Μόλχο», αναφέρουν σε πολύ σκληρό ύφος οι δικαστές στο βούλευμα.
«Ματαιώθηκε η εξασφάλιση ιχνών του εγκλήματος»
Οι ανώτατοι δικαστές χαρακτηρίζουν αυθαίρετο τον τρόπο με τον οποίο απομακρύνθηκαν τα πρώτα 24ωρα τα μπάζα και τα συντρίμμια των τρένων, με αποτέλεσμα να χαθούν κρίσιμα και απολύτως απαραίτητα αποδεικτικά στοιχεία για τη συνέχιση της ανακριτικής έρευνας αλλά και της απόδοσης των σορών στους συγγενείς στην καλύτερη δυνατή κατάσταση. Μάλιστα οι Αρεοπαγίτες φτάνουν να επισημάνουν ότι με το μπάζωμα του χώρου «ματαιώθηκε» η αναζήτηση ιχνών του εγκλήματος.
«Η εκδηλωθείσα δε συμπεριφορά τους ήταν αντικειμενικά πρόσφορη να προκαλέσει βλάβη στη λειτουργία της δικαιοσύνης και να περιποιήσει το πιο πάνω όφελος, αφού σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από αυτούς με τέτοιο τρόπο, δια της απομάκρυνσης αυθαίρετα από το σημείο συντριμμιών των συγκρουσθεισών αμαξοστοιχιών και σωρών αδρανών υλικών που περιείχαν πειστήρια (προσωπικά αντικείμενα των επιβατών και συντρίμμια υπολείμματα των αμαξοστοιχιών και των συστημάτων τους), αλλά και εκμεταλλεύσιμο βιολογικό υλικό, που ήταν εξαιρετικά χρήσιμο για την ταυτοποίηση κάποιων εκ των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, ώστε επέφερε πράγματι αλλοιώσεις στον τόπο δυστυχήματος- εγκλήματος, ικανές και πρόσφορες να δυσχεράνουν τις έρευνες και τη συλλογή ουσιωδών αποδεικτικών στοιχείων από τις ανακριτικές αρχές καθώς και τη ματαίωση της εξασφάλισης των ιχνών του εγκλήματος», αναφέρεται σχετικά στο δικαστικό βούλευμα και συμπληρώνουν για τη βλάβη που υπέστησαν οι συγγενείς των νεκρών που έψαχναν να βρουν ίχνη σορών από τους δικούς τους ανθρώπους.
«Παράλληλα, με τις παραπάνω ενέργειες και παραλείψεις, προκλήθηκε βλάβη στους παθόντες και στις οικογένειες των θυμάτων του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος, καθώς αποστερήθηκαν κρίσιμο αποδεικτικό υλικό προς άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων τους ενώπιον των ποινικών και πολιτικών δικαστηρίων, αλλά και εκμεταλλεύσιμο βιολογικό υλικό, που ήταν εξαιρετικά χρήσιμο για την ταυτοποίηση κάποιων εκ των θυμάτων του δυστυχήματος».
Η ποινική ευθύνη του Χρήστου Τριαντόπουλου
Ειδικότερα, για τον τότε Υφυπουργό παρά τω Πρωθυπουργώ, Χρήστο Τριαντόπουλο, οι δικαστές αναφέρουν ότι είχε τη νομική υποχρέωση να αποτρέψει την απόφαση του τότε Περιφερειάρχη Θεσσαλίας, Κωνσταντίνου Αγοραστού να μπαζωθεί ο τόπος της τραγωδίας με χαλίκια και πίσσα και δεν το έκανε, με αποτέλεσμα την αλλοίωση του χώρου ερευνών.
«Ο Χρήστος Τριαντόπουλος δεν προέβη σε καμία ενέργεια, προκειμένου να αποτρέψει την ενέργεια αυτή (σ.σ. Κωνσταντίνου Αγοραστού), μολονότι είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση προς τούτο, κατά τα ανωτέρω, παρεμβαίνοντας με τον τρόπο αυτό αυθαίρετα και αλλοιώνοντας τον τόπο του δυστυχήματος – εγκλήματος και τον πέριξ αυτού χώρο», επισημαίνεται σχετικά στο δικαστικό βούλευμα.
Το δικαστικό συμβούλιο του Ειδικού Δικαστηρίου απέρριψε το αίτημα του πρώην Υφυπουργού για διενέργεια περαιτέρω κύριας ανάκρισης, προκειμένου να κληθεί εκ νέου για ένορκη κατάθεση ο μάρτυρας και πολιτικός του προϊστάμενος Ιωάννης Μπρατάκος και διέταξε το χωρισμό της δικογραφίας κατά των υπολοίπων 3 κατηγορουμένων και τη διαβίβαση της στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Λάρισας για τις περαιτέρω ενέργειες, για τις πράξεις της παράβασης καθήκοντος, τις οποίες κατηγορούνται, ότι τέλεσαν στη Λάρισα και τα Τέμπη.