
Μέσα στον καταιγισμό πληροφοριών γύρω από τις διαπραγματεύσεις για μια πιθανή «Συμφωνία» στην Ουκρανία και τις συνεχείς διαρροές που δείχνουν προσπάθειες υπονόμευσής της, εμφανίστηκε στα αμερικανικά ΜΜΕ (Wall Street Journal) μια άκρως ενδιαφέρουσα αποκάλυψη.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, εδώ και 2,5 χρόνια – δηλαδή ήδη από την περίοδο της Καγκελαρίας Σολτς – η Γερμανία, σε συνεργασία με τις ΗΠΑ και στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, εργάζεται αδιάκοπα πάνω σε ένα σχέδιο με την ονομασία Operation Plan Germany (OPLAN-DEU). Στόχος του είναι η κινητοποίηση 800.000 νατοϊκών στρατιωτών προς Ανατολάς σε περίπτωση «ενδεχόμενης» πολεμικής σύγκρουσης με τη Ρωσία. Μάλιστα, όπως αναφέρεται, έχουν ήδη ξεκινήσει δοκιμαστικά σενάρια, μοντελοποίηση της ενεργοποίησης του σχεδίου και έλεγχοι υποδομών.
Το αξιοσημείωτο δεν είναι μόνο το περιεχόμενο αλλά και το πού δημοσιεύεται. Η δημοσίευση σε αμερικανικό μέσο φαίνεται να λειτουργεί ως «απάντηση» στη διαρροή – επίσης από αμερικανικές πηγές – για τη μυστική συνεννόηση Ρώσων και Αμερικανών αξιωματούχων σχετικά με την προώθηση της συμφωνίας των 28 ή 19 σημείων. Ένα παιχνίδι «μία σου και μία μου» ανάμεσα σε αντίπαλες πολιτικές ομάδες εντός της Ουάσιγκτον. Και στις δύο περιπτώσεις, οι αποκαλύψεις δεν θα ήταν εφικτές χωρίς τη συμβολή των αντίστοιχων υπηρεσιών πληροφοριών.
Ωστόσο, το πραγματικό βάθος της υπόθεσης βρίσκεται αλλού. Ακόμα κι αν επιτευχθεί τελικά μια συμφωνία για την Ουκρανία – με 28, 19 ή 9 όρους – η προετοιμασία για μια επόμενη, ακόμη μεγαλύτερη κρίση στην Ευρώπη φαίνεται ήδη σε πλήρη εξέλιξη. Η προοπτική μιας μελλοντικής άμεσης αντιπαράθεσης με τη Ρωσία παραμένει ανοιχτή και, σε ορισμένες πρωτεύουσες, έχει ήδη αντιμετωπιστεί ως δεδομένη.
Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι ζούμε ξανά μια «παραλλαγή» των Συμφωνιών του Μινσκ — συμφωνίες που, όπως παραδέχτηκε και η Άνγκελα Μέρκελ, είχαν στόχο την αγορά χρόνου για τον εξοπλισμό της Ουκρανίας πριν από τη σύγκρουση που τελικά ξέσπασε.
Το πιο ανησυχητικό είναι ότι τόσο η αποκάλυψη του Bloomberg όσο και η ανταπάντηση από τη Wall Street Journal αποτυπώνουν ένα επίπεδο αντιπαράθεσης που δεν δείχνει να περιορίζεται από μια ενδεχόμενη ειρηνευτική συμφωνία σήμερα. Ακόμη κι αν τερματιστεί ο πόλεμος στην Ουκρανία, η Ευρώπη δεν έχει καμία εγγύηση ότι η επόμενη μέρα θα είναι ειρηνική.
Την ίδια στιγμή, η ίδια η Ουκρανία φαίνεται να βρίσκεται στα όριά της. Όπως δήλωσε η πρώην εκπρόσωπος του Ζελένσκι, Ιουλία Μέντελ:
«Η χώρα μου αιμορραγεί μέχρι θανάτου. Όσοι απορρίπτουν κάθε ειρηνευτική πρόταση πιστεύουν ότι υπερασπίζονται την Ουκρανία. Με όλο τον σεβασμό, είναι η πιο καθαρή απόδειξη ότι δεν έχουν ιδέα τι συμβαίνει στην πρώτη γραμμή και στο εσωτερικό της χώρας σήμερα».
Το ερώτημα πλέον είναι ξεκάθαρο: Μετά την Ουκρανία, τι έρχεται;
Στο Βερολίνο, το Παρίσι, την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες φαίνεται να το γνωρίζουν – και να το προετοιμάζουν ήδη στο πλαίσιο του OPLAN-DEU.
Εμείς εδώ το γνωρίζουμε;




