Εικόνα αποσάθρωσης παρουσιάζει το κίνημα πολιτών που μετεξελίχθηκε – ή προσπάθησε – σε κόμμα υπό το πολλά υποσχόμενο όνομα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία, Μαρία Καρυστιανού». Το πολλά υποσχόμενο πρόσωπο «η μητέρα των Τεμπών», όπως όλα δείχνουν, σχεδόν τρεις μήνες μετά την παρουσίαση του, το οδηγεί σε αργό θάνατο, όπως διαπιστώνουν πρώην συνεργάτες της.
Την πόρτα εξόδου άνοιξε πρώτος ο τεχνικός σύμβουλος της Μαρίας Καρυστιανού για τη δίκη των Τεμπών, Βασίλης Κοκοτσάκης, ο οποίος υποστήριξε με θέρμη το εγχείρημα, το οποίο άλλωστε το περίμενε ο κόσμος, που στοιχήθηκε στο πλευρό της στον αγώνα για δικαιοσύνη.
«Όταν ο κόσμος αγκαλιάζει αυτή την προσπάθεια οι επιμέρους διαφωνίες μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Όταν, όμως, διαπιστώνεις ότι δεν υπάρχει δημοκρατία αποχωρείς με αξιοπρέπεια», δηλώνει πρώην στενός συνεργάτης που έχει αποχωρήσει από το κίνημα.
Όμως, οι καταγγελίες για το περιβάλλον που δημιουργήθηκε στο κόμμα δεν σταματούν εκεί. Αρκετοί πολίτες που τάχθηκαν στο πλευρό της Μαρίας Καρυστιανού δούλεψαν ασταμάτητα για να δημιουργήσουν καταστατικό και να συστήσουν οργανωτικές δομές προκειμένου να λειτουργήσει το κόμμα ως συλλογικότητα και όχι ως μονοπρόσωπη εταιρεία. Φαίνεται ότι λογάριαζαν χωρίς τον «ξενοδόχο».
Καρυστιανού – Γρατσία με «αλλεργία στην αντίθετη γνώμη»
Πρώην μέλος του κινήματος- κόμματος σημειώνει ότι «τόσο η κ. Καρυστιανού όσο και η κ. Γρατσία έχουν αλλεργία στην αντίθετη γνώμη. Εάν δεν συμφωνούσαν με ότι τους πρότεινες τότε αντιμετώπιζες απαξίωση» δηλώνει.
Τα περιστατικά δεν ήταν μεμονωμένα αλλά αλλεπάλληλα. «Οι δύο Μαρίες υποστήριζαν πως το κόμμα κινείται σε ποσοστά πέριξ του 40%, απόδειξη ότι δεν είχαν αντίληψη και καμία σχέση με την πραγματικότητα» περιγράφουν στο iEidiseis.gr.
Σε συνάντηση του οργανωτικού με την πρόεδρο Μαρία Καρυστιανού και με αντικείμενο το καταστατικό του κόμματος, τη λειτουργία των οργανώσεων προκειμένου να καταρτιστούν ψηφοδέλτια, υπήρξε άρνηση από την κ. Καρυστιανού οι υποψήφιοι να προτείνονται από τις οργανώσεις και μην είναι της επιλογής της. Μάλιστα, φέρεται να είπε στους συνομιλητές της: «Εάν δεν αποφασίσω εγώ τις υποψηφιότητες καλύτερα να κλειστώ σε μοναστήρι».
Αν και το κόμμα ξεκίνησε με θερμή υποστήριξη από πολίτες ετερόκλητων πολιτικών χώρων, που κατάφεραν να μην διαφωνούν μεταξύ τους, σήμερα δεν υπάρχει ούτε ένας από συνεργάτες και συνοδοιπόρους από τον πρώτο, τον δεύτερο και τον τρίτο κύκλο πολιτών, που βρέθηκαν στο πλευρό της.
Το «κερασάκι στην τούρτα» και για τους τελευταίους που έκλεισαν την πόρτα ήταν η αγορά σπιτιού από πλειστηριασμό που έγινε από Fund και κυρίως η επιμονή της να «δείχνει» ως υπεύθυνο τον συνεργάτη της παρά το γεγονός ότι τα έγγραφα διέψευδαν τους ισχυρισμούς της.
Η ηχηρή αποχώρηση Αυγερινού
Η ηχηρή αποχώρηση του Θανάση Αυγερινού, ο οποίος είχε αναλάβει -με προσωπικό κόστος – την επικοινωνιακή διαχείριση της αγοράς του διαμερίσματος, δεν άφησε κανένα περιθώριο παρερμηνειών και οι δηλώσεις της κ. Καρυστιανού η οποία από την αρχή της παρουσίας της κατασκεύαζε «αόρατους εχθρούς» δεν έπεισε για το δίκαιο των λεγόμενων της.
Οι κινήσεις της Μαρίας Καρυστιανού δικαιώνουν συγγενείς που εκτίμησαν πως η δημιουργία κόμματος θα έβλαπτε την εκδίκαση της υπόθεσης των Τεμπών, σημειώνουν πρώην συνεργάτες της και υπογραμμίζουν πως «σε 25 συνεδριάσεις της έδρας η κ. Καρυστιανού παραβρέθηκε σε μία, κατήγγειλε και αποχώρησε».
Πηγές προσκείμενες στους αποχωρήσαντες από το κόμμα εκφράζουν δυσπιστία εάν η κ. Καρυστιανού θα χρησιμοποιήσει στη δίκη για τα Τέμπη το υλικό των 17 εκθέσεων της «ομάδας Κοκοτσάκη».
Σε ερώτηση εάν τελικά η «Η Ελπίδα για τη Δημοκρατία, Μαρία Καρυστιανού» θα κατέλθει στις εκλογές, πρώην στελέχη και υποστηριχτές της απαντούν εκφράζοντας την εκτίμηση: «Εάν αυτές γίνουν τον Οκτώβριο είναι πιθανό, εάν γίνουν το Μάρτιο όχι».
Φυσικά, αυτές είναι εκτιμήσεις ανθρώπων που έζησαν από κοντά τη δημιουργία του κινήματος. Σε κάθε περίπτωση, την απάντηση δίνει ο ελληνικός λαός στην κάλπη. Κατά τις δημοσκοπικές μετρήσεις, το προηγούμενο διάστημα το κόμμα ήταν κοντά στο 7%.