Η ημερομηνία προκήρυξης των βουλευτικών εκλογών
Το ερώτημα, τώρα που έχουμε εισέλθει ατύπως σε προεκλογική περίοδο, είναι πότε θα διεξαχθούν οι εκλογές; Ο Μητσοτάκης δεν παύει να λέει σε όλους τους τόνους ότι οι εκλογές θα γίνουν με την εξάντληση της τετραετίας, την άνοιξη.
Το δεύτερο ερώτημα είναι πότε θεωρεί ότι είναι άνοιξη ο ΚΜ; Μάρτιο, Απρίλιο ή Μάιο; Μάλλον θεωρεί τον Μάιο ως άνοιξη, αλλά μόνον ημερολογιακά, όχι όμως μήνα εκλογικής αναμέτρησης μετά από σχεδόν οκτώ χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τη ΝΔ. Άλλωστε τον θυμάμαι να ρωτά τους βουλευτές του, εκείνη την ημέρα που τους κάλεσε για καφέ στο Εντευκτήριο βουλευτών πότε πέφτει το Πάσχα το 2017 και πότε θεωρούν ότι είναι άνοιξη το 2027.
Για να κάνει προφανώς τους υπολογισμούς του.
Εκείνο όμως που πιθανόν να μην γνωρίζουν οι περισσότεροι (ούτε ακόμα οι βουλευτές του) είναι ότι αρχικά είχε προγραμματίσει να γίνουν εκλογές τον Απρίλιο, εκεί γύρω στις 18 Απριλίου του 2027. Το έλεγε έτσι, χωρίς να υπολογίζει ότι μπορεί εάν απαιτηθεί να γίνουν και επαναληπτικές εκλογές σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας, ίσως και τρίτες επαναληπτικές εκλογές.
Όχι πως δεν το γνώριζε αλλά δεν ήθελε στο εκλογικό του πλάνο επαναληπτικές εκλογές (δύο ακόμα και τρεις) για να μην υπάρξει χαλαρή ψήφος. Το Μαξίμου ωστόσο επιμένει να λέει και μάλιστα σε όλους τους τόνους ότι ο χρόνος έως την εκλογική αναμέτρηση είναι κάπου 15 μήνες και ότι στόχος της κυβέρνησης είναι η αυτοδυναμία.
Έλα όμως, λένε μερικοί (και κάποιοι εκλογολόγοι) ότι εάν γίνονταν οι εκλογές Απρίλιο ο χρόνος δεν έφτανε για τρεις εκλογικές αναμετρήσεις, επειδή θα πέφταμε πάνω στην ελληνική προεδρία της ΕΕ. Και ουδείς (ούτε καν η αντιπολίτευση) ήθελε εκλογές μέσα στην ελληνική προεδρία.
Οχι σε αιφνιδιασμό
Η κυβέρνηση διαμηνύει σε όλους τους τόνους, ότι δεν πρόκειται να υπάρξει εκλογικός αιφνιδιασμός και ότι δεν πρόκειται να αλλάξει τον εκλογικό νόμο. Τι εννοεί όμως με τον όρο «εκλογικός αιφνιδιασμός»;
Οι εκλογές είναι πολύ πιθανόν να μετατεθούν στις αρχές άνοιξης και όχι σκέτο άνοιξη και συγκεκριμένα τον Μάρτιο του 2027, ώστε εάν απαιτηθεί να πάμε και σε τρίτες εκλογικές αναμετρήσεις.
Γιατί, σου λέει, στην πρώτη εκλογική αναμέτρηση μετά από οκτώ χρόνια διακυβέρνησης, τα παράπονα και η γκρίνια (καθώς και η τιμωρία) θα είναι κατά ένα τρόπο αποδεκτή από ένα μέρος του εκλογικού σώματος. Στην επαναληπτική εκλογή όλα αυτά μετριάζονται και στην τρίτη (εάν τελικά υπάρξει) εκλογική αναμέτρηση οι ψηφοφόροι θα πεισθούν ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση και θα επανέλθουν στη ΝΔ.
Ωστόσο τα πολιτικά κόμματα (στο σύνολό τους) δεν πρέπει να ξεχνούν δύο θεωρίες που τις διατύπωσε αρχικά ο Τσόρτσιλ και τις έλεγε συχνά η πιο πιστή μαθήτριά του η Μάργκαρετ Θάτσερ. Ό,τι στην πολιτική δεν υπάρχουν προβλέψεις και το σημαντικότερο στην πολιτική δεν υπάρχει ψήφος ευγνωμοσύνης, παρά ψήφος προσδοκίες.
Γιατί εάν υπήρχε ψήφος ευγνωμοσύνης, ο Τσόρτσιλ κέρδισε κοτζάμ παγκόσμιο πόλεμο και έχασε τοις εκλογές, ο Χέλμουτ Κολ, ένωσε τις δύο Γερμανίες και επίσης έχασε τις εκλογές και ο Κώστας Σημίτης παρά το γεγονός ότι διοργάνωσε Ολυμπιακούς Αγώνες, έβαλε την Κύπρο στην ΕΕ, την χώρα μας στον κλειστό πυρήνα του ευρώ, συνέλαβε και την 17Ν, αλλά έδωσε το δακτυλίδι της διαδοχής στον Γιώργο Παπανδρέου.