Ελλάδα | Το υπό διαμόρφωση γεωπολιτικό-γεωστρατηγικό τοπίο, μείζονα ευκαιρία αναβάθμισης

Το υπό διαμόρφωση γεωπολιτικό-γεωστρατηγικό τοπίο, μείζονα ευκαιρία αναβάθμισης της Ελλάδος
Turkey and Greece neighbor countries relations concept. Turkish and Greek flags on chess pawns soldiers on a chessboard. 3d illustration

Τρίτη φορά στην τελευταία στροφή πριν συμπληρωθεί το 1/4 του 21ου αιώνα, το Μέγαρο Μαξίμου πράττει το αυτονόητο, που δεν είναι άλλο από την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων μας, την υπεράσπιση των κυριαρχικών θέσεων της Ελλάδος.

Του ΠΑΝΟΥ ΗΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Τις δύο πρώτες φορές επράχθη επί των κυβερνήσεων του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, με αρνητικό τον διεθνή περίγυρο, τον πόλεμο της «ελίτ γενίτσαρων των Αθηνών», μια αντιπολίτευση που διαστρέβλωνε τα πάντα και υποσχόταν τα πάντα στα συνδικάτα και στον λαό, προκειμένου να κατακτήσει την εξουσία, καθώς επίσης και το μέτωπο των ″νταβατζήδων″ που ήλεγχε το σχεδόν το σύνολον των ΜΜΕ, παπαγαλίζοντας τις κενές περιεχομένου «φωτοβολίδες» της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Στην σημερινή συγκυρία, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται με θετικό το διεθνή παράγοντα στις ελληνικές θέσεις, κάπως ″παγωμένη″ την «ελίτ γενίτσαρων των Αθηνών», αλλά και με μία αξιωματική αντιπολίτευση, που υπολείπεται των απαιτήσεων και δεν είναι ικανή αφενός στοιχειωδώς να αναγνώσει ρεαλιστικά την συγκυρία, αφετέρου να σκεφθεί με γνώμονα το εθνικό συμφέρον.

Όλα δείχνουν ότι οι Έλληνες διπλωμάτες στην συντριπτική πλειονότητα τους, γνωρίζουν να κάνουν την δουλειά τους, διακατέχονται από πατριωτικό φρόνημα και όταν δεν διοικούνται από ανόητους πολιτικούς προϊσταμένους, πράττουν το αυτονόητο και το επωφελές για την πατρίδα τους.

Στην κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή ο σοφός, περί την διπλωματία, πρώην υπουργός των Εξωτερικών Πέτρος Μολυβιάτης, απέτρεψε την Αθηνά δύο φορές από εθνικά ναυάγια:

  • την πρώτη ευθυγραμμιζόμενη με την Λευκωσία και το υπερήφανο ″ΟΧΙ″ του αείμνηστου Εθνάρχη Τάσου Παπαδοπούλου,
  • την δεύτερη με το ″βέτο″ στα Σκόπια στην Σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι.

Πατριωτικό καθήκον

Όλα όσα διαδραματίσθησαν τον περασμένο μήνα, δείχνουν ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, φαίνεται να έχει παρεκκλίνει της πεπατημένης των προκατόχων του, δυσαρεστώντας την γερμανική καγκελαρία, καθώς και την «ελίτ γενίτσαρων των Αθηνών», λαμβανομένου υπόψιν ότι με παντελώς ανύπαρκτη και απούσα την αξιωματική αντιπολίτευση, πολλά εκ των ΜΜΕ να είναι φίλα διακείμενα, ως εκ τούτου δεν θα τον δυσκόλευαν και δεν θα του δημιουργούσαν πρόβλημα να στοιχηθεί πίσω από τους προκατόχους του.

Αυτό που έπραξε στην Άγκυρα ο Έλληνας υπουργός των Εξωτερικών Νίκος Δένδιας, δεν ήταν τίποτε περισσότερο από το αυτονόητο, αλλά το χειροκροτούμε, γιατί τόσα χρόνια οι ελληνικές κυβερνήσεις διαπνέονται από πνεύμα υποτέλειας, ενδοτισμού, δουλικότητας, προς τον παράγοντα του Βερολίνου, ο οποίος μέχρι πρότινος υποκαθιστούσε τις «δύο ηγεσίες» της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Βόλτα… στη Γενεύη

Το Μέγαρο Μαξίμου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, είχε μπροστά του άλλη μία πρόκληση την στις 27 έως 29 Απριλίου στην Γενεύη, με την πενταμερή για το Κυπριακό, παρόντος του «φιλότουρκου;» γ.γ. του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες. Και εδώ η «ελίτ γενίτσαρων των Αθηνών», όπως έχει επιδείξει και στο παρελθόν, τηρεί άκρως ανθελληνικές θέσεις για το Κυπριακό.

Από την πλευρά της η ελληνική διπλωματία, δεν έχει τίποτα περισσότερο να πράξει, από το να ευθυγραμμισθεί με την κυπριακή διπλωματία και από κοινού να εμμείνουν στο δόγμα: «Η λύση αυτή θα πρέπει να βασίζεται στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, να είναι συμβατή με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και να οδηγήσει σε μια λειτουργική και βιώσιμη δικοινοτική, διζωνική Ομοσπονδία».

Μοιραία, η σύνοδος αυτή δεν μπόρεσε να εκπληρώσει τους σκοπούς της, όπως εκτιμούν διπλωματικοί παρατηρητές. Επομένως, Κύπρος και Ελλάδα θα πρέπει να κλείσουν τα αυτιά τους στις ανθελληνικές σειρήνες, γνωρίζοντες εκ των προτέρων ότι η Σύνοδος δεν θα τελεσφορήσει…

Εξάλλου, σ’ αυτόν τον ατέρμονα των συναντήσεων, η Ελληνοκυπριακή πλευρά είναι η επισπεύδουσα και δεν έχει στοιχειωδώς ένα λόγο να υποχωρήσει από τις πανθομολογούμενες δίκαιες θέσεις και αιτήματα της.

Παράλληλα, η ελληνική διπλωματία υπό τις κατευθύνσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη και εκφραστή της τον Νίκο Δένδια, ως ώρας κινείται άριστα με την διεθνοποίηση, αναγνώριση, και κατανόηση των δύο προβλημάτων:

  1. Ελληνο-τουρκικά,
  2. Ελληνοκυπριακό – τουρκοκυπριακό,

οπότε έχει και τον διεθνή παράγοντα με το μέρος της, εν αντιθέσει με τον διεθνή ταραξία στην Κεντροανατολική Μεσόγειο, την Μέση Ανατολή, και στα ανατολικά σύνορά της.

Ο κατήφορος Ερντογάν

Η Τουρκία, καθημερινά λόγω των ανόητων αντιδράσεων και πρακτικών της, προκαλεί την οργή ακόμα και φίλων της, με συνέπεια να απομονώνεται και να κατρακυλάει στην εκτίμηση και την συνείδηση άλλοτε μονίμων, άλλοτε περιστασιακών συμμάχων.

Οι μεγαλοϊδεοληψίες του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που επιδιώκει να μετατρέψει την Τουρκία σε «νέα Μέκκα» και ο ίδιος να αναγορευθεί σε νέο ηγέτη του Ισλάμ, εξοργίζουν ακόμα περισσότερο τις ηγεσίες χωρών -παραδοσιακών μουσουλμανικών κάστρων- καθ’ ότι διαπιστώνουν ότι με τις μεθοδεύσεις του επιδιώκει να ανατρέψει το status quo στον μουσουλμανικό κόσμο.

Για τον Ρετζέπ ταγίπ Ερντογάν, τον επίδοξο «Σουλεϊμάν» της «νεοθωμανικής αυτοκρατορίας», τα περιθώρια στενεύουν απελπιστικά τόσο στον εσωτερικό της χώρας του, όσο και στον διεθνή παράγοντα. Σήμερα, όλοι αναμένουν την «γκάφα» που θα τον οδηγήσει στο πολιτικό τουλάχιστον τέλος του.

Το διεθνές χαρτί…

Η Αθήνα από ότι φαίνεται, έχει διαβάσει από την αρχή διακυβέρνησης της χώρας, ορθά τον υπό διαμόρφωση γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό χάρτη, συμμετέχει ενεργά, είναι αποδεκτή με σεβασμό από το διεθνή περίγυρο, οπότε αν συνεχίσει τις ορθές και με θετικό πρόσημο κινήσεις της στο πλαίσιο της παγκόσμιας σκακιέρας, θα συνεχίσει να απολαμβάνει του σεβασμού ως κυρίαρχη χώρα κι όχι ως υποτελής και ενδοτική να σύρεται… όπως είχε επιδείξει τα περασμένα χρόνια, αλλά και οι προσπάθειες της θα αναγνωρίζονται και θα επικροτούνται εκ μέρους των εταίρων της.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, αν αξιοποιήσει ορθά την παρούσα συγκυρία, θα επιτύχει να αναστρέψει και την σημασία της Ελλάδας, πέραν από την γειτονιά της και στον διεθνή παράγοντα, με αποτέλεσμα τα θετικά να μην περιορίζονται μόνον στο διπλωματικό πεδίο, αλλά να είναι επωφελή και στον οικονομικό τομέα, ευελπιστώντας τότε ουσιαστική και πραγματική ανάκαμψη, που θα θέτει τα θεμέλια ανάπτυξης και οικονομικής ευρωστίας της Ελλάδας.

One thought on “Ελλάδα | Το υπό διαμόρφωση γεωπολιτικό-γεωστρατηγικό τοπίο, μείζονα ευκαιρία αναβάθμισης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *