Το σβήσε – γράψε του Μητσοτάκη και το ασυμβίβαστο βουλευτή – υπουργού

Το σβήσε – γράψε του Μητσοτάκη και το ασυμβίβαστο βουλευτή – υπουργού

Η αλήθεια είναι ότι ο Μητσοτάκης και η κυβέρνηση βρέθηκαν σε δύσκολη θέση, με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Δεν είναι λίγο να ελέγχονται συνολικά 20 στελέχη της ΝΔ, ήταν ωσάν η ευρωπαϊκή εισαγγελία να είχε ολόκληρο κόμμα υπό ομηρεία και μάλιστα εν μέσω προεκλογικής περιόδου.

Ο Μητσοτάκης πήρε το θέμα πάνω του. Αποφάσισε να κάνει μια δήλωση, ένα διάγγελμα τέλος πάντων, το πρωί της Μεγάλης Δευτέρα; Μου λένε ότι έως την τελευταία στιγμή έσβηνε και έγραφε.

Οι συνεργάτες του είχαν ετοιμάσει ένα πλάνο δηλώσεως, αλλά ο ΠΘ ήθελε να πάρει το ζήτημα πάνω, νομίζοντας πως θα αλλάξει την ατζέντα. Μόλις ένα 24ωρο προτού η Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής αποφασίσει για την άρση της ασυλίας των 11 βουλευτών ήθελε να απευθυνθεί στον ελληνικό λαό.

Όχι πως θα εμφανιστούν και οι 11 στην Επιτροπή (με περιμένετε τέτοιο πράγμα), άλλωστε μερικοί ζήτησαν a priori να παραιτηθούν από την ασυλία τους.

Ήθελε κάτι το πρωτοποριακό, να αιφνιδιάσει, να δώσει, όπως έλεγε ένα κτύπημα στο ρουσφέτι. Έτσι θυμήθηκε μια παλιά πρόταση του ασυμβιβάστου βουλευτή και υπουργού και την ανακοίνωσε ότι όχι πως θα γίνει άμεσα, αλλά ως επικοινωνιακή τακτική είχε αποτέλεσμα. Βέβαια η αντιπολίτευση το παρουσίασε ως επικοινωνιακό τρυκ, ή ότι δήθεν αλλάζει το πολίτευμα και το κάνει προεδρική δημοκρατία από κοινοβουλευτική. Ρώτησα ειδικούς, συνταγματολόγους και μου είπαν ότι αυτή η κατηγορία της αντιπολίτευσης δεν ισχύει.

Πώς στηρίζουν την πρόταση

Από εδώ και πέρα χρειαζόταν στήριξη της πρότασης του Μητσοτάκη και οι ιδού πως οι πιο στενοί συνεργάτες (αλλά και νομικοί) το παρουσιάζουν:

Λένε λοιπόν (με ενθουσιασμό) πως άργησε αλλά το εξήγγειλε επιτέλους ο Πρωθυπουργός. Την χαρακτηρίζουν ως τη μεγαλύτερη θεσμική αλλαγή ίσως μετά τη μεταπολίτευση. Πολλοί την εξήγγειλαν αλλά στη συνέχεια την ξέχασαν. Το ασυμβίβαστο μεταξύ της βουλευτικής και της υπουργικής ιδιότητας. Την πραγματική θεμελίωση της αρχής της διάκρισης των εξουσιών. Όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο  26 του Συντάγματος. Και το υπενθυμίζουν:

1. «H νομοθετική λειτουργία ασκείται από τη Βουλή και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

2. H εκτελεστική λειτουργία ασκείται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση.
3. H δικαστική λειτουργία ασκείται από τα δικαστήρια· οι αποφάσεις τους εκτελούνται στο όνομα του ελληνικού Λαού».

Οι βουλευτές που θέλουν όλοι να γίνουν υπουργοί

Οι βουλευτές λοιπόν αποτελούν την Νομοθετική Εξουσία. Οι Υπουργοί την Εκτελεστική Εξουσία. Πως γίνεται ένας βουλευτής να κατέχει ταυτόχρονα και τις δύο θέσεις; Δηλαδή ο ίδιος να ψηφίζει και μετά ο ίδιος να εκτελεί. Σε ποια χώρα γίνεται αυτό; Και σε κάποιες ελάχιστες που προβλέπεται, εάν ο βουλευτής επιλέξει τη θέση του υπουργού, παραδίδει τη βουλευτική του έδρα. Με ποια λογική μπορεί να κατέχει κανείς δύο θέσεις που πολλές φορές είναι και συγκρουόμενες. Έτσι, καταντήσαμε όλοι οι βουλευτές να επιθυμούν σφόδρα να γίνονται Υπουργοί.

Όχι βεβαίως για να προσφέρουν στο Κράτος κατά πρώτο λόγο. Αλλά για να έχουν προβάδισμα στην επανεκλογή τους έναντι των απλών βουλευτών. Διότι έξυπνα σκεπτόμενοι, θα φροντίσουν να εκπληρώσουν τα αιτήματα της εκλογικής τους περιφέρειας ώστε να επανεκλεγούν. Κατά τα άλλα η διοίκηση της χώρας μπορεί να περιμένει.

Η υπουργοποίηση βουλευτών εξελίσσεται σε εστία ρουσφετιού

Ο Πρωθυπουργός το κατάλαβε. Η υπουργοποίηση των βουλευτών είναι εστία ρουσφετιού. Εστία μολύνσεως του δημοκρατικού μας πολιτεύματος.

Μου έλεγε κάποτε πρώην Πρωθυπουργός ότι είχαν εγκρίνει κάποτε κονδύλια σε πρώην Υπουργό για να πληρώσει παραμονές εκλογών όλη την Ελλάδα και αυτός πλήρωσε μόνο την εκλογική του περιφέρεια. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να σαρώσει στις εκλογές, άσχετα αν υπέστη ζημία η παράταξή του διότι έμεινε απλήρωτη η υπόλοιπη Χώρα.

Επομένως, ένα γερό χτύπημα σ αυτό το τουρκικό κατάλοιπο είναι η πλήρης θεμελίωση του ασυμβίβαστου. Έτσι θα αναβαθμιστεί και το κύρος των  βουλευτών και γενικά της Βουλής.

Αφού δεν θα σέρνονται σε καθημερινή βάση πίσω από τον κάθε μεγάλο ή μικρό παράγοντα του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος, εκλιπαρώντας για ένα χαρτοφυλάκιο.