νωρίζετε τι είναι τα expected goals (xG); Είναι μια σχετικά νέα στατιστική μέθοδος στο ποδόσφαιρο, η οποία μετράει τις πιθανότητες που έχει μια ευκαιρία να γίνει γκολ και πόσα γκολ αναμένεται να πετύχει μια ομάδα, αθροίζοντας τις πιθανότητες όλων των ευκαιριών της. Π.χ. ένα πέναλτι έχει 3 στις 4 πιθανότητες να γίνει γκολ, δηλαδή xG=0.75 και μια ομάδα που έχει 3 ευκαιρίες του 0,50 σε έναν αγώνα, έχει xG 1.5. Αν υπήρχε μια τέτοια μέθοδος για την παραπολιτική (γιατί, ας το πούμε καθαρά, αυτό που κάνει ο υπουργός Υγείας δεν είναι πολιτική) ο κ. Γεωργιάδης θα είχε xG=1 για κάθε εμφάνισή του και πάνω από 2 για κάθε μέρα.
Στις πρώτες τρεις εβδομάδες του Σεπτεμβρίου, έχει ήδη καμιά σαρανταπενταριά εμφανίσεις. μόνο σε τηλεόραση και ραδιόφωνο. Και σε κάθε εμφάνισή του είναι βέβαιο ότι θα σκοράρει. Χθες, όμως, ξεπέρασε και τον ίδιο του τον εαυτό. Ξεκίνησε πρωί πρωί, λέγοντας ότι ήταν λάθος που διαφήμισε νανογιλέκα. Βέβαια, διευκρίνισε ότι είναι θαυμάσιο προϊόν και ότι είχε ξεπουλήσει, αλλά δεν έπρεπε να το κάνει, γιατί θα το εκμεταλλεύονταν οι πολιτικοί του αντίπαλοι.
Η ανάρτησή του μάλλον έγινε υπό την πίεση της δημόσιας συζήτησης για την «κομπογιαννιτική ιατρική», που τόσο έχει αγκαλιάσει στο παρελθόν ο κ. υπουργός και την καταγγελία του κ. Πολάκη ότι πρόβαλε κλινική που κάνει πλασμαφαίρεση. Αφού ανακοίνωσε, σαν να ήταν εκπρόσωπός της, ότι η κλινική θα μηνύσει όσους τη συκοφαντούν, σε άλλη συνέντευξή του αποκάλεσε τον κ. Πολάκη «κακόψυχο» και «κάθαρμα».
Συνέχισε, αποκαλώντας ακατάλληλο τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, τον πιο διεφθαρμένο πρωθυπουργό τον κ. Τσίπρα (αν και όταν κάποιος μιλήσει για διαφθορά της σημερινής κυβέρνησης, χαρακτηρίζεται από τον κ. Γεωργιάδη τοξικός), «τσίρκο» την ευρωπαϊκή εισαγγελία. Η «συνέντευξή» του κορυφώθηκε όταν είπε ότι «αν υπήρχε η Ομάδα Αλήθειας το 1946-49, η ιστορία θα είχε γραφτεί αλλιώς». Αν μιλήσουμε σοβαρά για τοξικότητα, δεν ξέρω τι θα άξιζε περισσότερο τον χαρακτηρισμό από αυτήν την εξωφρενική δήλωση. Να ξαναγράψει την ιστορία του εμφυλίου μια κακόφημη «ιδιωτική ομάδα ενημέρωσης», με ακροδεξιά ρητορική και με «αδιευκρίνιστους» οικονομικούς και πολιτικούς δεσμούς με το κυβερνών κόμμα και με επιχειρήσεις που εργάζονται για τη ΝΔ.
Μετά πήγε σε άλλο μέσο και επειδή τον ενόχλησαν οι ερωτήσεις του δημοσιογράφου, τον ρώτησε «αν έχει κάνει κάναν μπάφο», ξεπερνώντας και τον ίδιο του τον εαυτό! Και πρόλαβε να πεταχτεί και μέχρι το MegaNews104.6, όπου έκανε μια αήθη – στα όρια του παραληρήματος – επίθεση στον σταθμό και στους δημοσιογράφους του. Κι όλα αυτά σε μισή μέρα. Ο κ. Γεωργιάδης δεν είναι πια πολιτικός, δεν είναι καν άνθρωπος! Είναι ένα πέπλο που καλύπτει όλη τη δημόσια συζήτηση.
Αν είχαμε έναν δείκτη expected toxicity, θα είχε xT = 5 και θα τον είχαν αποκλείσει όλες οι στοιχηματικές εταιρείες. Και όμως, αυτός ο άνθρωπος διαμαρτύρεται για την τοξικότητα στον δημόσιο λόγο και υπάρχουν και αρκετοί που λένε ότι οι παραπολιτικές στήλες έχουν εμμονή εναντίον του. Ενώ σε λίγο θα χρειάζεται μια «παραγεωργιαδική» στήλη σε κάθε εφημερίδα, για να μένει χώρος στις παραπολιτικές για τους υπόλοιπους.
Ο κ. Γεωργιάδης είναι η βασική πηγή της τοξικότητας στη δημόσια συζήτηση. Και, ας το καταλάβουν και στο Μαξίμου, αυτός είναι η εικόνα και ο λόγος της κυβέρνησης. Αλλά θα μου πείτε, ποιος σου λέει ότι δεν το θέλουν αυτό στο Μαξίμου;
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΗΛΗ ΒΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣ