Μια σημαντική αλλαγή στην εσωτερική πολιτική σκηνή των ΗΠΑ προαναγγέλλει το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών και η ήττα του Ντόναλντ Τραμπ. Πλέον, οι ενδείξεις είναι ότι η ρητορική θα κινηθεί προς μια πιο κεντρώα κατεύθυνση ενόψει και των προεδρικών εκλογών σε δύο χρόνια από σήμερα.
Μείζον ερώτημα για την Ευρώπη είναι το πώς θα μεταφραστεί το εκλογικό αποτέλεσμα από εδώ και πέρα από τον Ντόναλντ Τραμπ, σε συνάρτηση με την εξωτερική πολιτική και φλέγοντα θέματα όπως ο πόλεμος του Ιράν.
Σε πρώτη φάση, η πτώση που σημείωσαν οι ενεργειακές τιμές τις προηγούμενες ημέρες σίγουρα αποτελεί μια ανακούφιση. Το πετρέλαιο βρισκόταν στα πρόθυρα των 120 δολαρίων/βαρέλι και πλέον είναι κάτω από τα 100. Αντίστοιχα, το φυσικό αέριο στην Ευρώπη είχε ξεπεράσει τα 100 ευρώ και τώρα εμπορεύεται έναντι 90.
Όμως επί του εδάφους δεν έχει αλλάξει κάτι: Τα αποθέματα πετρελαίου είναι έντονα απομειωμένα, οι επιθέσεις ενάντια σε πλοία και πετρελαϊκές εγκαταστάσεις συνεχίζονται στη Μέση Ανατολή και η διπλωματία δυσκολεύεται να βρει μια λύση.
Αντίστοιχα, η εικόνα στην αγορά των καυσίμων παραμένει ιδιαίτερα πιεσμένη με βασικό πρόβλημα τους ουκρανικούς βομβαρδισμούς εντός της Ρωσίας.
Με βάση τα παραπάνω, από εδώ και πέρα πολλά θα εξαρτηθούν από το πως βλέπει ο Ντόναλντ Τραμπ το υπόλοιπο της θητείας του και την υστεροφημία του. Ο πρόεδρος δεν θεωρείται το είδος του χαρακτήρα που θα σπεύσει να κλείσει τα μέτωπα και να χρεωθεί πολιτικό κόστος, ώστε να προλειάνει το έδαφος για τους Ρεπουμπλικάνους ενόψει του 2028.
Στο πλαίσιο αυτό, μια ενδεχόμενη ειρηνευτική πρόταση με σημαντικές υποχωρήσεις από τις ΗΠΑ θα συνιστούσε «ταφόπλακα» για την τωρινή προεδρία, οπότε δεν συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες.
Δυσοίωνες οι προβλέψεις αν δεν τα βρουν οι ΗΠΑ με το Ιράν
Κατ’ επέκταση, τα δύο πιθανά σενάρια είναι διαιώνιση της κρίσης χωρίς ουσιαστικές απόπειρες στο στρατιωτικό και διπλωματικό σκέλος ή ένας νέος γύρος συγκρούσεων.
Και στις δύο αυτές περιπτώσεις το αποτέλεσμα θα στείλει τις τιμές ενέργειας προς τα επάνω.
Αν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιτεθούν ξανά στο Ιράν για μια ακόμη «ζαριά», τότε θα απειληθεί η διέλευση των δεξαμενοπλοίων στο Ορμούζ, που με τόσο κόπο επανήλθε σε πιο φυσιολογικά επίπεδα τους τελευταίους μήνες. Σήμερα το «καπέλο» στις τιμές του πετρελαίου προέρχεται περισσότερο από τους υψηλούς ναύλους και ασφάλιστρα, παρά από την έλλειψη εξαγωγών.
Στη δεύτερη περίπτωση, αν τα πράγματα παραμείνουν στάσιμα, τότε η αγορά θα λάβει το μήνυμα και οι τιμές θα παγιωθούν σε ένα επίπεδο ίσως όχι «εκρηκτικό» αλλά σίγουρο επιζήμιο για την παγκόσμια οικονομία.
Οι εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων φανερώνουν ότι ήδη αρκετοί παίκτες τοποθετούνται για μια δύσκολη συνέχεια. Το Κατάρ, ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς αερίου του κόσμου, προχώρησε σε διαδοχικά μακροχρόνια συμβόλαια αγοράς αμερικανικού LNG, μετατρέποντας τον εαυτό του ουσιαστικά σε μεσάζοντα εκτός από παραγωγό.