
Η δεύτερη εκλογική νίκη του Τραμπ για την προεδρία είχε βυθίσει τους Δημοκρατικούς σε βαθιά απογοήτευση και περισυλλογή. Το κόμμα έμοιαζε παράλυτο να αντιδράσει στα διατάγματα και τις αλλοπρόσαλλες δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου.
Αυτό άλλαξε ριζικά πριν από ένα χρόνο, όταν ο 34χρονος δημοκρατικός σοσιαλιστής Ζόχραν Μαμντάνι εξελέγη πανηγυρικά ως ο πρώτος μουσουλμάνος δήμαρχος της Νέας Υόρκης μετά από μια έντονη προεκλογική εκστρατεία και έδωσε το αίσθημα ότι το κόμμα μπορεί και πάλι να νικά. Η χαρισματική ρητορική του Μαμντάνι στράφηκε όχι απλώς εναντίον του Τραμπ, αλλά και εναντίον της ίδιας της δειλής ηγεσίας των Δημοκρατικών: “Αυτή είναι η εποχή στην οποία οι Νεοϋορκέζοι περιμένουν από τους ηγέτες τους να προσφέρουν ένα τολμηρό όραμα για το τι θα πετύχουμε. Και όχι μια λίστα με δικαιολογίες για το τι δεν μπορεί να γίνει επειδή φοβόμαστε πολύ”.
Η “Προσιτότητα” ως συνταγή για την επιτυχία
Ο Μαμντάνι εμφανίστηκε μαχητικός, θαρραλέος και αυθεντικός, χωρίς φόβο να σπάσει τα ταμπού και να αντιμετωπίσει αμφιλεγόμενα ζητήματα. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας, κυριάρχησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ταυτόχρονα, οι υποστηρικτές του χτύπησαν σχεδόν κάθε πόρτα στη Νέα Υόρκη μιλώντας με τους πολίτες και ακούγοντας τα προβλήματά τους.
Όπως εξηγεί ο Δημοκρατικός πολιτικός Μπλέικ Άσμπι από τη συντηρητική πολιτεία του Μιζούρι, ο Μαμντάνι ανακάλυψε τον όρο που θα γινόταν το βαρύ πυροβολικό των Δημοκρατικών στην προεκλογική αντιπαράθεση: την “προσιτότητα”, με άλλα λόγια την δυνατότητα των πολιτών να μπορούν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες σε αγαθά και υπηρεσίες σε προσιτές τιμές. “Η ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος είχε χάσει από τα μάτια της τι είναι σημαντικό για τους ψηφοφόρους: μια οικονομία με καλές θέσεις εργασίας, προσιτή εκπαίδευση, προσιτή στέγαση, προσιτές συγκοινωνίες”. Αυτό που κάποτε καθόριζε τους Δημοκρατικούς είχε παραμεληθεί υπέρ άλλων ζητημάτων, σύμφωνα με την άποψη του Άσμπι.
Μπέρνι Σάντερς και Οκάσιο-Κορτέζ στο πλευρό του
Σύμφωνα με τον Άσμπι, ο Μαμντάνι κατάλαβε ότι όσοι δεν μπορούν πλέον να πληρώνουν το ενοίκιό τους ή να αγοράζουν τα απαραίτητα είδη σε ένα σούπερ μάρκετ αντιλαμβάνονται τις συζητήσεις σχετικά με τις απειλές για τη δημοκρατία ως αποσπασματικές και αφηρημένες. Ο Μαμντάνι υποστηρίχθηκε στην προεκλογική εκστρατεία από δύο άλλους δημοκρατικούς σοσιαλιστές: τον Μπέρνι Σάντερς, γερουσιαστή από το Βερμόντ, και την Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ, βουλευτή από τη Νέα Υόρκη. Θεωρείται μία από τις υποψήφιες για τις επόμενες προεδρικές εκλογές. Σε αντίθεση με την ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος, οι τρεις δημοκρατικοί σοσιαλιστές πιστεύουν ότι μια σαφής στροφή προς τα αριστερά είναι πιο ελπιδοφόρα.
Δεν συμφωνούν όμως όλοι
Αυτό αντικρούεται από έναν εκπρόσωπο των κεντρώων του κόμματος: τον Ραμ Εμάνουελ, πρώην επιτελάρχη του Μπαράκ Ομπάμα και δήμαρχο του Σικάγο, ο οποίος επίσης έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για μια προεδρική υποψηφιότητα. Ο πρώην επικεφαλής στρατηγικής του Ομπάμα θεωρεί τους πολιτικούς στόχους των δημοκρατικών σοσιαλιστών, όπως ο έλεγχος των ενοικίων, ο φόρος περιουσίας, η σημαντική μείωση θέσεων εργασίας στην αστυνομία, πολύ ριζοσπαστικούς και εκτός πραγματικότητας: “Η δημοκρατική σοσιαλιστική ατζέντα δεν έχει καμία πιθανότητα πουθενά, εκτός ίσως από την Άνω Δυτική Πλευρά του Μανχάταν”.
Ο πολιτικός επιστήμονας και ερευνητής κομμάτων Λέιν Κένγουορθι προειδοποιεί επίσης κατά της υπερεκτίμησης της αριστερής πτέρυγας του κόμματος. Οι Μαμντάνι, Σάντερς και Οκάσιο-Κορτέζ μπορεί να προσελκύσουν την αριστερή πτέρυγα του κόμματος. Αλλά κανένας αριστερός υποψήφιος δεν έχει κερδίσει ποτέ εκλογές σε μια αμφίρροπη πολιτεία, λέει: “Οι σοσιαλιστές κατεβαίνουν σε πολύ αριστερές περιφέρειες ή πολιτείες. Όταν κερδίζουν, συνήθως είναι εναντίον κεντροαριστερών πολιτικών, όχι δεξιών”.
Τα βλέμματα στραμμένα στο Μίσιγκαν
Οι Δημοκρατικοί παρακολουθούν τώρα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την εκλογική αναμέτρηση για τη Γερουσία στο Μίσιγκαν. Εκεί, ένας αριστερός υποψήφιος, Αμπντούλ ελ Σαγιέντ, θα μπορούσε στην πραγματικότητα να κερδίσει για πρώτη φορά σε μια έντονα αμφισβητούμενη πολιτεία. Ωστόσο, το προβάδισμά του στις δημοσκοπήσεις έχει πρόσφατα μειωθεί. Ο πρώην αξιωματούχος στον τομέα της δημόσιας υγείας, ο οποίος διεκδικεί έδρα στη Γερουσία απέναντι στον Ρεπουμπλικανό πρώην βουλευτή Μάικ Ρότζερς, κέρδισε μάλλον αναπάντεχα τις εσωκομματικές εκλογές τον περασμένο Σεπτέμβριο, έχοντας και τη στήριξη της πρώην αντιπροέδρου Καμάλα Χάρις.
Οι Δημοκρατικοί έχουν αναστείλει προς το παρόν την εσωτερική τους διαμάχη για την κατεύθυνση του κόμματος κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Αλλά ο καβγάς θα μπορούσε να αναζωπυρωθεί το αργότερο το επόμενο έτος, όταν οι υποψήφιοι για τον Λευκό Οίκο το 2028 ξεκινήσουν τις εκστρατείες τους. Τι είναι οι ενδιάμεσες εκλογές; Στις 3 Νοεμβρίου 2026, θα διεξαχθούν οι ενδιάμεσες εκλογές και για τα δύο σώματα του Κογκρέσου των ΗΠΑ, δηλαδή για τα 435 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων και περίπου το ένα τρίτο της Γερουσίας (35 έδρες σε σύνολο 100). Επιπλέον, οι κυβερνήτες θα εκλεγούν σε 36 πολιτείες κατά τη διάρκεια των ενδιάμεσων εκλογών.
Πηγή: Deutsche Welle