Έρχονται δυσκολότερες μέρες στην οικοδομή;
Η κατασκευαστική αγορά βρίσκεται εκ νέου αντιμέτωπη με έναν γνώριμο, αλλά εξαιρετικά επίμονο εχθρό: το ράλι στις τιμές των οικοδομικών υλικών. Σε μια συγκυρία όπου το στεγαστικό ζήτημα καίει και η ανάγκη για νέα ακίνητα είναι επιτακτική, η πραγματικότητα των αριθμών έρχεται να προσγειώσει απότομα τις προσδοκίες για εξομάλυνση του κόστους. Ο φετινός Απρίλιος έφερε μια ξεκάθαρη επιτάχυνση των πληθωριστικών πιέσεων στα υλικά κατασκευής νέων κτηρίων κατοικιών, με τον ετήσιο ρυθμό ανόδου να αγγίζει το 4,1%. Η δυναμική αυτή δείχνει σαφή τάση κλιμάκωσης, αν αναλογιστεί κανείς ότι την ίδια περίοδο πέρυσι η ετήσια αύξηση είχε συγκρατηθεί στο 3,3%. Το γεγονός ότι το κόστος όχι απλώς αυξάνεται, αλλά αυξάνεται με ταχύτερο ρυθμό, χτυπά καμπανάκι κινδύνου για τον προϋπολογισμό των νέων έργων. Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η εικόνα που προκύπτει από τη βραχυπρόθεσμη, μηνιαία σύγκριση.
Μέσα σε έναν μόλις μήνα -από τον Μάρτιο έως τον Απρίλιο- οι τιμές κατέγραψαν άλμα της τάξης του 1%. Για να γίνει αντιληπτή η διαφορά και η νευρικότητα που επικρατεί στην αγορά, πέρυσι το αντίστοιχο διάστημα οι τιμές είχαν παρουσιάσει απόλυτη σταθερότητα, με μια σχεδόν ανεπαίσθητη κάμψη 0,01%. Αυτή η απότομη μηνιαία έξαρση αποδεικνύει ότι οι ισορροπίες στην προμήθεια και την κοστολόγηση των υλικών παραμένουν εξαιρετικά εύθραυστες. Στον αντίποδα, η μοναδική ένδειξη σχετικής εκτόνωσης έρχεται από τη μεσοπρόθεσμη τάση του δωδεκαμήνου. Ο μέσος δείκτης του τελευταίου έτους παρουσίασε άνοδο 2,6%, μέγεθος σαφώς πιο συγκρατημένο σε σχέση με το 4,9% του προηγούμενου αντίστοιχου δωδεκαμήνου. Ωστόσο, αυτή η επιβράδυνση της ετήσιας βάσης δεν αρκεί για να ανακουφίσει την αγορά. Η τρέχουσα αναζωπύρωση των ανατιμήσεων δημιουργεί ένα εκρηκτικό κοκτέιλ αβεβαιότητας, που απειλεί να συμπιέσει περαιτέρω τα περιθώρια κέρδους των κατασκευαστικών εταιρειών και, κυρίως, να μετακυλήσει το επιπλέον κόστος στις ήδη επιβαρυμένες τσέπες των τελικών αγοραστών.