
Τέτοιος κατακερματισμός και τόσο υψηλό ποσοστό αδιευκρίνιστης ψήφου έχει να παρατηρηθεί από το 2012, όταν χρειάστηκαν δύο εκλογικές αναμετρήσεις για να επιτευχθεί συμφωνία για κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜ.ΑΡ με τον Κουβέλη να αποχωρεί μετά από λίγους μήνες. Μια ανάλογη εικόνα κατέγραψε η δημοσκόπηση της Metron Analysis του Σταύρου Φαναρά για το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Mega. Στα βασικά μεγέθη οι περισσότερες δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν το ίδιο κλίμα.
Η αποχή κινείται στην ίδια συνειδησιακή περιοχή με την οργή, την δυσαρέσκεια, την αναποφασιστικότητα και τις μεγάλες αναμονές για νέα κόμματα ή την «πολιτική αλλαγή» που είτε υπάρχουν καθυστερήσεις είτε μοιάζουν με όνειρο θερινής νυκτός.
Η δημοσκόπηση έδειξε ότι στη δεδομένη χρονική στιγμή επιλέγει να ψηφίσει Άκυρο/Λευκό το 5,4%, ένα 6,6% δηλώνει ότι δεν θα πάει να ψηφίσει, οι αναποφάσιστοι φτάνουν το 11,9% και αυτοί που δεν ξέρουν/δεν απαντούν τι θα κάνουν το 3,3%. Προφανώς το 27,2% δεν είναι αμελητέο. Φτάνει περίπου το 1/3 των ψηφοφόρων. Κινούμενη άμμος είναι το πολιτικό σκηνικό. Θα πάμε στο άγνωστο με βάρκα την απογοήτευση εάν δεν υπάρξουν ανατροπές.
Πρώτη η ΝΔ αλλά…
Με τη ΝΔ στην πρόθεση ψήφου να φτάνει μόλις το 21,4% (με μικρή πτώση) και δεύτερο το ΠΑΣΟΚ στο 9,3%, (επίσης με μικρή πτώση) εάν το εκλογικό ακροατήριο των αναποφάσιστων δεν μεταπειστεί, θα χρειαστούν 3-4 κόμματα για μια κυβέρνηση συνεργασίας. Που σημαίνει σε απλά ελληνικά ότι δεν θα βρεθούν και η ακυβερνησία θα είναι προ των πυλών. Μοναδική εξαίρεση είναι το 37% που τάσσεται υπέρ της σταθερότητας, με τη ΝΔ να κυριαρχεί.
Αυτό είναι και το όπλο της, το συγκριτικό πλεονέκτημα της. Θα το αξιοποιήσει; Διότι αν βγαίνουν συνέχεια σκάνδαλα, ανεξάρτητα αν είναι γαλάζια ή πράσινα, ή πέφτουν αυτογκόλ (έχει πάρει μια ανάσα λίγων ημερών) το πλεονέκτημα αυτό θα εξασθενίσει κι άλλο.
Διπλός ρόλος
Όσο για την Μαρία Καρυστιανού, η σκιά της πολιτικής φαίνεται να αρχίζει να βαραίνει το φωτοστέφανο της μάνας που έχασε την κόρη της στην εθνική τραγωδία των Τεμπών. Οι πρόσφατες δημόσιες παρεμβάσεις της σε σχέση με τις αμβλώσεις, την «εισβολή» των μεταναστών, τα «δημοψηφίσματα», τα εθνικά κλπ, φαίνεται ότι επηρέασαν την δημοτικότητά της.
Αντιμετωπίζεται πλέον και ως δυνάμει πολιτική αρχηγός, εφόσον δήλωσε ότι θέλει να κάνει κόμμα. Αυτό, όμως, ξενίζει αρκετούς που την άκουγαν ως μάνα αλλά δυσκολεύονται να το κάνουν για την πολιτικό Καρυστιανού. Εάν δεν ανακοινώσει το κόμμα και τις ομάδες που εργάζονται για το πρόγραμμα (ούτε αυτές γνωρίζουμε) δεν θα φανεί η πραγματική δυναμική της.