Η ενεργειακή αναδιάταξη που χρυσώνει τους Ελληνες εφοπλιστές
-Στους διαδρόμους της Wall Street και στα ενεργειακά desks του Χιούστον, ψιθυρίζεται εδώ και μήνες πως ο «απογαλακτισμός» της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο δεν είναι απλώς μια γεωπολιτική μετατόπιση, αλλά η αρχή ενός νέου χρηματοοικονομικού κύματος – και στην κορυφή του κύματος, όπως πάντα, επιπλέουν οι Έλληνες εφοπλιστές. Με την Ευρώπη να αποχαιρετά οριστικά το ρωσικό φυσικό αέριο ως το 2028, οι ΗΠΑ αναδεικνύονται στον νέο «μεγάλο προμηθευτή» LNG. Το ενδιαφέρον; Κάθε επιπλέον δισεκατομμύριο κυβικά μέτρα αμερικανικού αερίου προς την Ευρώπη σημαίνει περισσότερα δεξαμενόπλοια LNG στα νερά του Ατλαντικού – και οι Έλληνες ελέγχουν ήδη το 25% της παγκόσμιας χωρητικότητας. Σύμφωνα με πληροφορίες που φτάνουν στα χρηματιστηριακά γραφεία της Νέας Υόρκης, μεγάλοι οίκοι επενδύσεων «διαβάζουν» τον ελληνικό στόλο ως τον πιο άμεσο ωφελημένο της ενεργειακής αναδιάταξης. Το κόστος μεταφοράς LNG αυξάνεται, οι ναύλοι εκτοξεύονται, και οι παραγγελίες για νέα πλοία στα ναυπηγεία της Νότιας Κορέας έχουν πάρει φωτιά – αρκετές με ελληνική υπογραφή. Η Ελλάδα, στο μεταξύ, μετατρέπεται σε ενεργειακό κόμβο για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Με υποδομές όπως η Ρεβυθούσα, η Αλεξανδρούπολη και οι νέοι πλωτοί σταθμοί FSRU, λειτουργεί πλέον ως η «πύλη» του αμερικανικού LNG προς τα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη. Στο παρασκήνιο, οι Έλληνες εφοπλιστές συζητούν απευθείας με αμερικανικούς traders για μακροχρόνιες συνεργασίες. «Όποιος ελέγχει τη ροή του LNG, θα ελέγχει και το νέο ενεργειακό ισοζύγιο της Ευρώπης» λέει χαρακτηριστικά ανώτερο στέλεχος μεγάλης επενδυτικής τράπεζας. Από τα decks των ελληνικών πλοίων μέχρι τα trading floors του Μανχάταν, ένα είναι βέβαιο: το «τέλος» του ρωσικού αερίου ίσως σημάνει την αρχή μιας ελληνικής χρυσής δεκαετίας στις θάλασσες του LNG.
Ψάχνουν τους μετόχους των ναυτιλιακών εταιρειών
-Μεγαλώνει η ανησυχία στα γραφεία των εισηγμένων στη Wall Street, ναυτιλιακών εταιρειών μεταξύ των οποίων 31 ελληνικών συμφερόντων. Αυτή τη φορά όχι για τους ναύλους ή τη ζήτηση χωρητικότητας, αλλά για κάτι πιο σύνθετο: την ταυτότητα των μετόχων. Οι νέοι κανονισμοί της Κίνας για τα λιμενικά τέλη, που θέτουν όριο 25% στη συμμετοχή αμερικανικών κεφαλαίων σε πλοιοκτήτριες εταιρείες, έχουν προκαλέσει σιωπηρές αλλά έντονες κινήσεις στο παρασκήνιο. Βέβαια, μετά την εμπορική συμφωνία Τραμπ-Σι το Πεκίνο θα παγώσει για έναν χρόνο τις ταρίφες αυτές. «Κρύο-ζέστη ο Τραμπ» μου σχολίασε μεγάλο όνομα του ελληνικού εφοπλισμού. Στο μεταξύ, στελέχη μεγάλων εισηγμένων ναυτιλιακών παραδέχονται ότι η εικόνα των μετόχων τους είναι πιο θολή από ποτέ. Οι μετοχές κατέχονται μέσω brokers, funds και ETFs, όπου οι τελικοί δικαιούχοι συχνά δεν αποκαλύπτονται. Όπως λέει διευθύνων σύμβουλος εισηγμένης εταιρείας, «όταν οι Κινέζοι ζητούν να μάθουν ποιος έχει το 25%, η μόνη ειλικρινής απάντηση είναι: ”δεν ξέρουμε”». Η Star Bulk, η DHT Holdings και η Global Ship Lease έχουν ήδη αναφέρει επίσημα ότι δεν είναι σε θέση να ταυτοποιήσουν την εθνικότητα των μετόχων τους. Παρ’ όλα αυτά, σύμφωνα με στελέχη της αγοράς, γίνονται εσωτερικοί έλεγχοι και προσεκτικές αναδιαρθρώσεις για να αποτραπεί οποιοδήποτε ενδεχόμενο παρερμηνείας από το Πεκίνο παρά την αναβολή ισχύος της εφαρμογής των κυρώσεων. Η υπόθεση δεν έχει πάρει δημοσιότητα – τουλάχιστον όχι ακόμη. Όμως στις αίθουσες συσκέψεων του Μανχάταν τα τηλέφωνα χτυπάνε αθόρυβα και τα excel ενημερώνονται συνεχώς. Οι εταιρείες ψάχνουν απάντηση σε ένα φαινομενικά απλό ερώτημα: ποιος πραγματικά κρατάει τις μετοχές τους; Στελέχη που γνωρίζουν το θέμα σημειώνουν πως οι κινεζικές αρχές φαίνεται να ενδιαφέρονται περισσότερο για την πολιτική εικόνα παρά για τους αριθμούς: «Αυτό που θέλουν να ακούσουν είναι ότι δεν είσαι αμερικανικός όμιλος.».