
Τον τρόπο και τα… τεχνάσματα με τα οποία οι πλουσιότεροι άνθρωποι στις ΗΠΑ αποφεύγουν να πληρώσουν τους φόρους που τους αναλογούν περιγράφει το The Atlantic επικαλούμενο νέα μελέτη.
Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!Ειδικότερα, σύμφωνα με την Κοινή Επιτροπή Φορολογίας, οι πλουσιότεροι Αμερικανοί πληρώνουν κατά μέσο όρο φορολογικό συντελεστή 34%, υψηλότερο από οποιαδήποτε άλλη κοινωνική ομάδα. Στην πραγματικότητα, όπως είναι γνωστό εδώ και καιρό, πληρώνουν λιγότερα.
Μια νέα μελέτη που συντάχθηκε από κορυφαίους οικονομολόγους της χώρας, έδωσε με συγκεκριμένους αριθμούς πόση είναι τελικά η φορολογία που πληρώνουν. Ο μέσος συντελεστής που πληρώνουν οι πλουσιότεροι Αμερικανοί, όπως διαπιστώθηκε, ανέρχεται μόλις στο 24%. Ο αριθμός αυτός έχει μειωθεί αισθητά τα τελευταία χρόνια και θα παραμείνει χαμηλός στο άμεσο μέλλον, χάρη στον Ντόναλντ Τραμπ.
Σύμφωνα με το The Atlantic η νέα μελέτη αποτελεί τεχνικό επίτευγμα, καθώς συνδυάζει δεδομένα από εταιρικά κέρδη, ιδιωτικό πλούτο και ατομικές φορολογικές πληρωμές. Και επιβεβαιώνει ότι ο φορολογικός κώδικας των ΗΠΑ είναι στην πραγματικότητα αντιστρόφως προοδευτικός στην κορυφή της οικονομικής κλίμακας. Κάθε χρόνο, οι πλουσιότεροι πολίτες της Αμερικής «καλύπτουν» τα κέρδη τους με ζημίες και χρησιμοποιούν άλλες ευρηματικές λογιστικές στρατηγικές για να προστατεύσουν τις περιουσίες τους, όπως τους το επιτρέπει ο φορολογικός κώδικας.
Ως αποτέλεσμα, οι δισεκατομμυριούχοι της χώρας πληρώνουν χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές από πολλούς εκατομμυριούχους. Μάλιστα, πληρώνουν χαμηλότερους φόρους από πολλούς επαγγελματίες της μεσαίας τάξης.
Η μελέτη, από τους οικονομολόγους του UC Berkeley Akcan Balkir, Emmanuel Saez, Danny Yagan, και Gabriel Zucman, εξετάζει τον πλούτο των Αμερικανών που βρίσκονται στη λίστα Forbes 400 — όχι το 1% ή ακόμα και το 0,01%, αλλά το 0,0002%, μια ομάδα που περιλαμβάνει τον Λάρι Έλισον, τον Έλον Μασκ, τον Τζεφ Μπέζος και τον ίδιο τον Τραμπ.
Από φέτος, τα άτομα αυτά διαθέτουν καθαρή περιουσία ύψους τουλάχιστον 3,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Χαμηλοί μισθοί, αλλά μεγάλα προνόμια
Οι Σαέζ, Ζούκμαν και οι συνεργάτες τους, για να μελετήσουν τους δισεκατομμυριούχους και τις στρατηγικές τους στη διαχείριση του πλούτου, δεν είχαν πρόσβαση στις προσωπικές φορολογικές δηλώσεις τους — οι αυστηροί κανόνες προστασίας δεδομένων της IRS το απαγορεύουν.
Αντί γι’ αυτό, χρησιμοποίησαν ανωνυμοποιημένα στοιχεία της IRS για τους 400 πλουσιότερους Αμερικανούς, επιλεγμένους με βάση τον πλούτο τους και όχι το εισόδημα τους. Τα δεδομένα ήταν συγκεντρωτικά, ώστε να μην μπορεί κανείς να καταλάβει σε ποιον ανήκουν συγκεκριμένοι αριθμοί.
Για να συμπληρώσουν την εικόνα, οι ερευνητές αξιοποίησαν επίσης δημόσιες οικονομικές καταστάσεις εταιρειών, κρατικά στοιχεία για φόρους δωρεών και κληρονομιών, καθώς και στοιχεία της IRS για τα κέρδη ιδιωτικών επιχειρήσεων.
Ένα βασικό εύρημα είναι ότι πολλοί πάμπλουτοι Αμερικανοί δεν έχουν μεγάλο ετήσιο εισόδημα που να φορολογείται με τον κλασικό τρόπο. Ο Μαρκ Ζάκερμπεργκ, για παράδειγμα, παρότι το Forbes εκτίμησε πέρυσι την περιουσία του στα 181 δισ. δολάρια, έχει ορίσει τον μισθό του στη Meta μόλις στο 1 δολάριο. Την περασμένη χρονιά πήρε συνολικά 27 εκατ. δολάρια σε άλλες αποζημιώσεις (π.χ. κάλυψη εξόδων), ποσό τεράστιο για τους περισσότερους, αλλά μικρό σε σχέση με τα κέρδη της Meta και χαμηλότερο από όσα μπορεί να κερδίζουν μερικοί κορυφαίοι μηχανικοί τεχνητής νοημοσύνης της εταιρείας.
Οι επιχειρηματικοί γίγαντες τείνουν να λαμβάνουν την αποζημίωσή τους σε μορφή μετοχών σε εισηγμένες εταιρείες και ιδιωτικές επιχειρήσεις, καθώς και μέσω επενδύσεων σε “pass-through” εταιρείες με ειδικούς φορολογικούς κανόνες.
Ως αποτέλεσμα, τα εισοδήματά τους είναι μικρότερα από ό,τι θα περίμενε κανείς και υπόκεινται περισσότερο στον πολύπλοκο εταιρικό φορολογικό κώδικα της χώρας παρά στους απλούς ατομικούς οριακούς φορολογικούς συντελεστές. Κατά συνέπεια, η έρευνα για τους φορολογικούς συντελεστές που πληρώνουν οι υψηλότερα αμειβόμενοι της χώρας, με βάση το προσωπικό εισόδημα, δεν παρέχει μεγάλη εικόνα για τους συντελεστές που πληρώνουν οι πλουσιότεροι άνθρωποι της χώρας.
Ολοκληρωμένη μελέτη
Με κάποιους τρόπους, η νέα μελέτη είναι πιο ολοκληρωμένη από την ανάλυση των φορολογικών δηλώσεων των δισεκατομμυριούχων, είπαν οι Σαέζ και Ζούκμαν σε email από την Annie Lowrey του The Atlantic, επειδή «συμπεριλαμβάνει όχι μόνο τον φόρο εισοδήματος των ατόμων, αλλά και όλους τους άλλους φόρους, και ιδιαίτερα τους εταιρικούς φόρους» που πληρώνουν.
Η «μεγαλύτερη έκπληξη», σύμφωνα με τους Σαέζ και Ζούκμαν, ήταν ότι οι δισεκατομμυριούχοι της χώρας — ή, πιο ακριβώς, οι υψηλά αμειβόμενοι λογιστές τους — είχαν χρησιμοποιήσει εκπτώσεις και εξαιρέσεις, όπως η απόσβεση, για να εμφανίσουν τις κερδοφόρες pass-through επιχειρήσεις τους να λειτουργούν με ζημία. Αυτές οι λογιστικές ζημίες μείωσαν το φορολογητέο εισόδημα των δισεκατομμυριούχων κατά 33 εκατομμύρια δολάρια ετησίως, κατά μέσο όρο, μεταξύ 2018 και 2020. Η επίδραση ήταν τόσο έντονη που το φορολογητέο εισόδημα των εταιρειών «δεν ήταν πλέον καλό μέτρο» των «πραγματικών κερδών» τους, όπως εξήγησαν οι οικονομολόγοι.
Στο τέλος, οι 400 πλουσιότεροι Αμερικανοί πλήρωσαν εκτιμώμενο ποσοστό 23,8% του εισοδήματός τους στο κράτος από το 2018 έως το 2020 — μειωμένο από περίπου 30% πριν από τη θέσπιση του Tax Cuts and Jobs Act το 2017. Πλήρωσαν 1,3% της συνολικής περιουσίας τους στην IRS (Εσωτερική Υπηρεσία Εσόδων) εκείνα τα χρόνια, μειωμένο από 2,7% μεταξύ 2010 και 2013. Οι φορολογικοί τους συντελεστές ήταν χαμηλότεροι από τον μέσο όρο που πλήρωναν όλα τα αμερικανικά νοικοκυριά.
Ο Tax Cuts and Jobs Act, το κύριο εσωτερικό πολιτικό πρόγραμμα της πρώτης θητείας του Τραμπ, βοήθησε αυτούς τους δισεκατομμυριούχους να κρατήσουν περισσότερα χρήματα. Ο One Big Beautiful Bill Act, που εγκρίθηκε αυτό το καλοκαίρι, επεκτείνει τις μειώσεις φόρων του Tax Cuts and Jobs Act, δημιουργεί νέες φορολογικές τρύπες για τις επιχειρήσεις και μειώνει τους φόρους στις κληρονομιές. Για να αντισταθμιστούν οι απώλειες εσόδων, η κυβέρνηση Τραμπ αφαιρεί την υγειονομική κάλυψη από εκατομμύρια Αμερικανούς χαμηλού εισοδήματος και περιορίζει το Supplemental Nutrition Assistance Program. Οι πλούσιοι, συμπεριλαμβανομένου του Τραμπ, θα συνεχίσουν να γίνονται πλουσιότεροι. Οι φτωχοί θα πληρώσουν το τίμημα, καταλήγει το The Atlantic.




