Άρθρο του Ι.Μάζη-Περί Σούν Τζού, “διεξόδων”, “αδιεξόδων” και άλλων…δαιμονίων

Last updated on 14 Απριλίου, 2021 at 09:10 μμ

Thank you for reading this post, don't forget to subscribe!
μάζη,

Δυσχερώς αμφισβητείται ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική έναντι της Τουρκίας, ιδιαιτέρως μετά την τουρκικήν εισβολήν και παράνομον κατοχήν δια των 38.000 τουρκικών στρατευμάτων κατοχής  του 38% της Νήσου Κύπρου (1974) εχαρακτηρίζετο από :

1) πλημμελείς αναγνώσεις των προθέσεων της γείτονος τύπου Βραβείων Ιπεκτσί,

2) αρρενωπών κορδάκων (ζεϊμπέκικων) & παρανυμφιών (κουμπαριών)

3) περιφρόνησιν της Γεωπολιτικής αναλύσεως και πρόταξιν αυτιστικών επιθυμιών περί «Ελληνο-τουρκικής φιλίας» με αποτέλεσμα την υποβάθμισιν της συνεπούς και ορθολογικής πολιτικής εξοπλισμών της χώρας

4) εναπόθεσιν της θωρακίσεώς μας εις το ΝΑΤΟ και εις την “έξωθεν σωτήριον παρέμβασιν” των ΗΠΑ

5) εθελοτυφλίαν, αναφορικώς με την γεωστρατηγικήν πραγματικότητα την διαμορφουμένην έκτοτε εις την Μεσόγειον

6) παντελή αποφυγήν θεσμίσεως Οργάνων και Μηχανισμών στρατηγικού σχεδιασμού, όπως π.χ. ένα πραγματικόν Συμβούλιον Εθνικής Ασφαλείας

7) προσφοράν κάθε είδους υπηρεσίας εις το ΝΑΤΟ άνευ οιουδήποτε θεμιτού ανταλλάγματος (Θυμίζω: i) Α’  και ii) Β’ Πόλεμος [1991 και 2003] του Κόλπου, iii) διαμελισμός της Γιουγκοσλαυΐας [1999], “θερμή ανατροπή” κανταφικού καθεστώτος της Λιβύης [2011], Συμφωνία των Πρεσπών [2018])

8) ασυγνώστους υποχωρήσεις των Αθηνών προς την γείτονα (Ίμια [1996], Κοινόν ανακοινωθεν της Μαδρίτης [1997], Ελσίνκι [1999]).

α. Η ορθή ελληνική ανάγνωσις της πραγματικότητος θα εσυνίστατο εις την γνώσιν της εννοίας του Misak-ı Millî (Εθνικός Όρκος, οθωμανικόν Κοινοβούλιον 28/01/1920), της  Türk-İslam sentezi (Τουρκο-ισλαμική Σύνθεσις, 1970), την Αδελφο-Μουσουλμανικήν τουρκική πραγματικότητα, τις παραβιάσεις, υπερπτήσεις, διεμβολισμούς, εξόδους ερευνητικών σκαφών, το casus belli, τις “Γαλάζιες πατρίδες”, το Τουρκολιβυκόν ΜOU, και ασφαλώς το Στρατηγικό Βάθος, (2001) του Ahmet Davutoğlu, το οποίον ο Αναπληρωτής Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας το θεωρεί «δυσνόητο (;) και φλύαρο», δεχθέν «έντονη κριτική εις την ίδια την Τουρκία» (4/06/2020, ΤΑ ΝΕΑ).

Οφείλω να διαφωνήσω επ’ αυτού, διότι μόνο δύο πρόσωπα άσκησαν σοβαράν κριτικήν εις το εν λόγω κείμενον:  ο δημοσιογράφοςÜmit Kıvanç στο έργο του Pan İslamcının Macera Kılavuzu, 2015 και ο Καθηγητής Behlül Ozkan, στο άρθρο του: Turkey, Davutoglu and the Idea of Pan-Islamism, o οποίος όμως πραγματεύεται ευρύ φάσμα του έργου του κου Νταβούτογλου όπου συμπεριλαμβάνει και ορισμένες παρατηρήσεις για το «Στρατηγικό Βάθος». Ο γράφων, ως μελετητής του Davutoğlu o οποίος ήσκησε επιστημολογικήν κριτική εις το έργο του, δηλώνω ότι πρόκειται δια κείμενον απολύτως ειλικρινές και διαυγές ως προς την νεοοθωμανική στρατηγικήν της Τουρκίας εφαρμοζομένη σχολαστικότατα μέχρι σήμερον!

β. Θεωρώ υπερβολικήν “αβρότητα” από πλευράς του κου Συμβούλου, την φράσιν «απροθυμία συνομιλιών» ως χαρακτηρίζουσα την τουρκική συμπεριφοράν έναντι της Κύπρου. Είναι μάλλον αποπροσανατολιστική, δεδομένων των εκνόμων εισβολών της γείτονος εις την νομίμως ορισθείσα ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, του εποικισμού της Αμμοχώστου κατά παράβασιν των ψηφισμάτων 550/1984 και του 789/1992 του Σ/Α του ΟΗΕ κ.τ.ό.

γ. Δια τα περί Σούν Τζού σημειώνω ισχυράν αντίφασιν υποφώσκουσα εις τα επιχειρήματα του κου Αν. Συμβούλου: πώς συμβαίνει «οι λανθασμένες επιλογές και οι σχοινοβασίες του κου Ερντογάν» να τον οδήγησαν στον επιτυχή και ασφυκτικόν νεο-οθωμανικόν αποκλεισμόν της Ελλάδος ώστε να χρειάζεται να της προσφερθεί «διέξοδος» διαφυγής;

Και εάν η Τουρκία «το συνειδητοποιήσει» τότε η Ελλάς κατά τον συντάκτη θα είναι έτοιμη για «παραχώρηση» ή για «μια αμιγώς πολιτική διαπραγμάτευση»; Tί είδους «παραχώρηση» και επί ποίου θέματος/ων «αμιγώς πολιτική διαπραγμάτευση»; Αναγκάζομαι συνεπώς να καταθέσω ότι το εκπεμπόμενον μήνυμα του σχολιαζομένου κειμένου, μου θυμίζει ετέραν ρήσιν του Σούν Τζού, ιδιαζόντως βαρύνουσα δια τον σχεδιασμόν της ελληνικής αποτρεπτικής στρατηγικής. Αυτήν που αναφέρει, και με προβληματίζει, ότι “Η μεγαλύτερη τέχνη στον πόλεμο είναι να υποτάξεις τον εχθρό χωρίς μάχη”.

Βιογραφικό του Ι. Μάζη

Ο καθηγητής Ι. Θ. Μάζης είναι διπλωματούχος Α.Τ. Μηχανικός του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου. Είναι επίσης Δρ. Γεωγράφος/Γεωπολιτικός, ο οποίος ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Οικονομική Γεωγραφία με τετραετείς σπουδές στο Ανώτατο Μεταπτυχιακό Ινστιτούτο Γεωγραφίας του Universite Aix-Marseille II στο Aix en Provence της Γαλλίας.

Είναι εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας Τεχνών του Λονδίνου, μέλος της International Society of Intercommunication of New Ideas (U.S.A.), μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Εταιρείας Οικονομικής Ιστορίας, Αντιπρόεδρος της Εταιρείας Κερκυραϊκών Σπουδών-Μουσείο Σολωμού, μέλος της Ελληνικής Γεωγραφικής Εταιρείας, μέλος της Αναγνωστικής Εταιρείας Κερκύρας, μέλος του Διαπανεπιστημιακού Κέντρου Αναγνωρίσεως Τίτλου Σπουδών Αλλοδαπής (1994-2000), Σύμβουλος Σπουδών της Σχολής Εθνικής Αμύνης, Πρόεδρος του Τμήματος Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου, το οποίο διοικεί για 16 συνεχή έτη, και ex officio μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του Ιονίου Πανεπιστημίου επί οκτώ έτη, μέχρι σήμερα. Έχει συμμετάσχει και οργανώσει πολυάριθμα διεθνή και ελληνικά διεθνολογικά, γεωπολιτικά και γεωγραφικά συνέδρια και έχει ορισθεί ως εκπρόσωπος της ελληνικής πλευράς σε σημαντικές φάσεις του ευρωϊσλαμικού διαλόγου.

Το συγγραφικό του έργο καλύπτει τα ειδικά γνωστικά πεδία της Περιφερειακής Ανάπτυξης όπως και της Γεωπολιτικής με ειδίκευση στη Γεωπολιτική της Μέσης Ανατολής και της Ν/Α Μεσογείου. Είναι ο κατ’ εξοχήν ειδικός στη Γεωπολιτική του Ισλαμιστικού Κινήματος και των πολιτικο-πολιτισμικών των εκφάνσεων στο διεθνές περιβάλλον.

αναδημοσίευση από ΤΑ ΝΕΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *