Last updated on 14 Απριλίου, 2021 at 08:26 μμ
Η Ελλάδα εδώ και δεκαετίες έχει στηρίξει την εξωτερική της πολιτική απέναντι στην Τουρκία, βασισμένη στην ευρωπαϊκή πορεία της δεύτερης. Ουσιαστικά αναγάγαμε την Ευρωπαϊκή Ένωση στον τοποτηρητή των ελληνοτουρκικών, θεωρώντας πως μία ένωση κρατών με διαφορετικά συμφέροντα η κάθε μία θα επεδείκνυε αρραγές μέτωπο απέναντι στην γειτονική μας χώρα.
Όπως πια είναι προφανές, η Τουρκία ούτε είναι, ούτε επιθυμεί να γίνει ευρωπαϊκή – δυτική χώρα. Η Άγκυρα δεν θεωρεί πως είναι προς το συμφέρον της κάτι τέτοιο και για να λέμε τα πράγματα όπως είναι, δεν έχει άδικο.
Από τη στιγμή λοιπόν που η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας έχει τελειώσει, ποια είναι η μόνη οδός απέναντι στην επιθετικότητα των γειτόνων μας;
H αποτροπή.
Παρά τα τεράστια ποσά που έχουν ξοδευτεί με θυσίες των Ελλήνων και παρά το αξιόμαχο των ενόπλων δυνάμεών μας, η πολιτική ηγεσία της χώρας μας δεν κινείται προς την αποτροπή. Αυτό άλλωστε είναι ένα φαινόμενο δεκαετιών.
Πρέπει να φτάσουμε σε εποχές Κων. Καραμανλή και Αν. Παπανδρέου για να δούμε ελληνικές κινήσεις αντίστασης , δηλαδή αποτροπή. Μόνο που τότε ο κόσμος ήταν διπολικός, με το Σιδηρούν Παραπέτασμα να παίζει το δικό του ρόλο στα πράγματα.
Η Ελλάδα μεταπολιτευτικά κινήθηκε στην πορεία του ιδιωτικού πλουτισμού κι όχι στη λογική της εθνικού πλουτισμού. Το πρόσωπο – ιδιώτης έγινε κυρίαρχο στοιχείο της κοινωνίας, όχι όμως στο πλαίσιο μίας εθνικής πολιτικής πλουτισμού.
Αυτό οδήγησε σε μία χαλάρωση του ετοιμοπόλεμου της χώρας. Ενδεικτικά μπορεί να δει κανείς πως σκέπτεται ο μέσος πολίτης της θητεία και πώς προσπαθεί να την αποφύγει.
Οι νεολαία μας με διάφορες δικαιολογίες αποφεύγει τη στράτευση και προσπαθεί να ξοδέψειτο χρόνο της θητείας, ει δυνατόν, χωρίς καμία στρατιωτική εκπαίδευση. Από την άλλη πλευρά, η οργάνωση και διάρθρωση της θητείας συνήθως δεν έχουν πια στόχο τη στρατιωτική εκπαίδευση, αλλά μάλλον την “ήπια προσαρμογή” των κληρωτών.
Εν τέλει όμως η Ελλάδα απέτυχε, πτώχευσε και τελικά ούτε το δημόσιο είναι πλούσιο, ούτε οι ιδιώτες. Οι λόγοι αρκετοί και δεν είναι του παρόντος άρθρου.
Οι ένοπλες δυνάμεις μας, έμειναν πίσω. Η θεωρία πως η Ελλάδα ως κομμάτι του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαικής Ένωσης είναι ασφαλής, έχει καταρριφθεί.
Η Ελλάδα δεν έχει σκοπό να διεξάγει επιθετικό, επεκτατικό πόλεμο. Η Ελλάδα προετοιμάζεται για πόλεμο αμυντικό, για την προστασία της εδαφικής της ακεραιότητας και της εθνικής της ανεξαρτησίας.
Στο πλαίσιο αυτό οφείλουμε να ετοιμαζόμαστε για παν ενδεχόμενο, αφού ο γείτονας μας έχει επιθετικές, επεκτατικές διαθέσεις εναντίον μας.
Όσο δυστυχώς θεωρούμε πως με ενδοτική πολιτική, η οποία θα κατευνάσει την Τουρκία, θα έχουμε κέρδη, τόσο θα χάνουμε. Για να το πούμε ποδοσφαιρικά, ομάδα που πάει για την ισοπαλία, χάνει.
Η Εθνική Άμυνα δεν είναι υπόθεση κάποιων λίγων. Σίγουρα δεν είναι θέμα ιδεολογικό (αριστερά – δεξιά). Αυτό αποδεικνύεται από τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο.
Είναι υπόθεση όλων, όλου του λαού, της κοινωνίας, του έθνους. Είναι θέμα εθνικής συνείδησης.
Όσα εξελιγμένα όπλα και αν αποκτήσουμε και όσο καλή διπλωματία και αν έχουμε, τίποτα από αυτά δεν είναι αρκετό για την αποτροπή, αν ο εχθρός δε γνωρίζει ότι έχει απέναντι του έναν λαό αποφασισμένο να αγωνιστεί για την ελευθερία του.
Αυτή η ενότητα – ετοιμότητα είναι η καλύτερη αποτροπή.
Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων είναι σύμφωνα με το Σύνταγμα ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας (Άρθρο 45). Η χάραξη της στρατηγικής και των κατευθύνσεων των Ενόπλων Δυνάμεων γίνεται από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας (ΚΥ.Σ.Ε.Α.), στο οποίο προΐσταται ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας.
Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας είναι ο κυβερνητικός φορέας έκφρασης του οργανωτικού πλαισίου της διοίκησης των Ενόπλων Δυνάμεων. Το Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (ΣΑΓΕ) είναι υπεύθυνο να αποφασίζει και να εισηγείται στον Υπουργό Εθνικής Άμυνας (Υ.ΕΘ.Α.) οτιδήποτε έχει σχέση με την στρατηγική, τον σχηματισμό και γενικότερα τον τρόπο λειτουργίας των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, ενώ η Διαρκής Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής είναι αρμόδια για την επεξεργασία, εξέταση και ψήφιση νομοσχεδίων και προτάσεων νόμων, αρμοδιότητας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.
Πολιτικός προϊστάμενος των Ενόπλων Δυνάμεων είναι ο εκάστοτε Υπουργός Εθνικής Άμυνας. Φυσικός τους προϊστάμενος είναι ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (A/ΓΕΕΘΑ), ο οποίος είναι ο μοναδικός Έλληνας στρατιωτικός που κατά την μεταπολεμική περίοδο φέρει το βαθμό του Στρατηγού, Ναυάρχου ή Πτεράρχου, αναλόγως του Κλάδου από τον οποίο προέρχεται.
Υπάρχουν τρεις ακόμη φυσικοί προϊστάμενοι των Ε.Δ., ένας για κάθε Κλάδο: ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού (Α/ΓΕΣ), ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Α/ΓΕΝ) και ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (Α/ΓΕΑ). Κάθε ένας από τους τρεις Κλάδους συγκροτείται από Αρχηγείο, Διοικήσεις, Σώματα και άλλες ανεξάρτητες Υπηρεσίες και Διοικήσεις.
Τα σχόλια είναι κλειστά.